Nastybishop
FOUNTAIN
1901 αναγνώστες
Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008
19:49

 

 

 Κάποιοι απλά βλέπουν μια κοινή ουροδόχο, κάποιοι άλλοι ένα από τα πιο σημαντικά καλλιτεχνικά έργα του εικοστού αιώνα. Οι τελευταίοι δεν είναι και τίποτα τυχαίοι από ότι μπορείτε να διαπιστώσετε σε αυτό το link: http://news.bbc.co.uk/2/hi/entertainment/4059997.stm). Το ίδιο φαίνεται να πιστεύουν και οι χιλιάδες επισκέπτες του Tate museum στο Λονδίνο που συνωστίζονται για να θαυμάσουν με δέος το αριστούργημα του Γάλλου Duschamp (μεταξύ αυτών και εγώ, όπου φωτογράφισα την "πηγη" παρόλο που απαγορευόταν αυστηρά :) ), εκτός βέβαια από κάτι άθλιους απολίτιστους Κινέζους που είχαν το θράσος να πάνε να κατουρήσούν μέσα σε ένα καλλιτεχνικό έργο αξίας πολλών χιλιάδων ευρώ:

http://en.wikipedia.org/wiki/Yuan_Chai_and_Jian_Jun_Xi

 

To μεγάλο ερώτημα παραμένει όμως: μας έκανε ο Γάλλος καλλιτέχνης πλάκα; Θα κυλιόταν στα γέλια αν ζούσε σήμερα και έβλεπε το δημιούργημα του να τοποθετείται από τους κριτικούς τέχνης ως πιο σημαντικό και από την Γκουέρνικα του Πικασο (ναι δεν κάνω πλάκα) ή όντως ήθελε κάτι να μας πει για την αληθινή φύση της τέχνης δημιουργώντας συνάμα ένα νέο εικαστικό ρεύμα που έμελλε τα επόμενα χρόνια να σοκάρει, να αμφισβητηθεί και να εμπνεύσει δεκάδες άλλους καλλιτέχνες;

 

ΥΓ1: Η φωτό δεν είναι δική μου, δυστυχώς δεν την βρήκα...για αυτό την αντικατέστησα με μια άλλη πολύ παρόμοια που βρήκα στο δίκτυο.

ΥΓ2: Ψοφάω για σπάρτειο σχόλιο πάνω στην γαλλική κουλτούρα χαχα

ΥΓ3. Ο Duschamp ήταν από τους πιο ισχυρούς σκακιστές της Γαλλίας εκείνη την εποχή, μάλιστα παράτησε την τέχνη για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το σκάκι με το οποίο είχε μεγάλο πάθος.

Σχόλια

09/05 20:30  Bluesman
Νάστυ μου το είχα καταλάβει πως λατρεύεις την υψηλή μορφή τέχνης (ξέρεις αυτή που είναι για τους λίγους)... σου χρειάζεται λοιπόν και η αντίστοιχη μουσική υπόκρουση...www.youtube.com/watch?v=lbzmKPXgtZI&feature=related
κατέβασε τον και άκουσέ τον... αν τολμάς... άντε, κατέβασε το Trout mask replica που είναι κλασσικό...
09/05 20:32  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Φαντάζομαι ο Duschamp θα προτιμούσε να παίζει με τα άσπρα...
Για την ιστορία στη συζήτηση στη Βουλή με θέμα τα σχολικά αθλητικά προνόμια ακούστηκε από επίσημα χείλη και το "κάποιοι ευνοούνται ακόμη και αν παίζουν τάβλι, μπιρίμπα ή ΣΚΑΚΙ..."
09/05 20:36  Nastybishop
Τριαντάφυλλε αυτός που το είπε αυτό είναι αντίστοιχης πολιτιστικής στάθμης με τους κινέζους που πήγαν να κατουρήσουν στην πηγή...
09/05 20:40  Nastybishop
και αυτός αν δεν κάνω λάθος είχε επηρρεαστεί από τον Ντουσαμπ...
http://home.sprynet.com/~mindweb/maincan.htm
09/05 20:41  Nastybishop
ναι ναι ναι ναι η κονσέρβα περιέχει αυτό που φαντάζεστε!
09/05 20:44  Swearengen
Μόνο οι Κινέζοι τό ΄πιασαν το υπονοούμενο. Και βέβαια, έπραξαν αναλόγως της "καλλιτεχνικής αξίας" του έργου. Άραγε, τράβηξαν το καζανάκι ?
09/05 20:49  Nastybishop
το ξέρετε ότι ο Manzoni κοστολογούσε την ιδιότυπη κονσέρβα του όσο το βάρος της σε χρυσό;
09/05 20:52  Nastybishop
Πέρα από την πλάκα τώρα. Εγώ πιστεύω ότι ο σκοπός του Duschamp ήταν να θέσει επί τάπητος το ερώτημα: "Τι είναι τέχνη;", του οποίου η απάντηση είναι ότι ΟΛΑ δυνητικά είναι τέχνη. Ακόμα και απλά καθημερινά πράγματα, εντελώς ευτελή κρύβουν την δυναμική ενός αντικειμένου τέχνης αν ειδωθούν από την κατάλληλη οπτική γωνία.
09/05 20:53  Swearengen
Νasty, γράφεις πιό πάνω ότι "ο Duschamp παράτησε την τέχνη για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το σκάκι".

-Είσαι σίγουρος ότι ο Duschamp παράτησε την τέχνη ?
-Διότι, έχω την αίσθηση ότι Η ΤΕΧΝΗ είχε παρατήσει ΠΡΩΤΗ τον Duschamp...
09/05 20:55  Swearengen
Είμαι δε βέβαιος, ότι ο Bluesman καραδοκεί, ανυπομονώντας να βαλτώσει η συζήτηση, ώστε ν' αρχίσει τα τραγουδάκια.
09/05 20:55  Yannis K.
Α ολα κι ολα, λιγα για τους Κινεζους μου ετσι?

Η συγχρονη τεχνη, περα απο μια απεικονιση η΄μια ερμηνεια, επιδιωκει και το σοκ, που μπορει να φερει το θεατη σε μια κατασταση ζεν μεσα απο μια εμμονη αναζητηση του (οποιου) νοηματος.
Δεν ειναι το νοημα το ζητουμενο αλλα ολη η πορεια μεσα στο μυαλο σου, θ' αλλαξεις χιλιαδες σκεψεις προσπαθωντας να καταλαβεις, και αυτες οι σκεψεις ειναι the real fountain.
09/05 20:57  Manta ray
Ωραίο, φίλε Nasty... τέχνη είναι όταν κάτι συγκινεί κάποιον, και βέβαια αυτό είναι απόλυτα υποκειμενικό, άσε που εξαρτάται και από τις συνθήκες - άρα ίσως δεν θα έπρεπε να ψάχνουμε για ορισμό...
09/05 21:05  Nastybishop
http://daltarak.blogspot.com/2007/07/i-adore-nude-chess.html

καλύτερο link!
Koρυφαία φωτό ε;
09/05 21:08  Nastybishop
Μanta αυτό ισχύει στα πάντα...νομίζω ότι πολλοί προκλητικοί καλλιτέχνες ένα από τα πράγματα που επιδιώκουν είναι να διευρύνουν την ανεκτικότητα του κοινού. Όχι στα στεγανά, όχι στους ορισμούς, ελεύθερη η φαντασία και ότι βγει...
09/05 21:12  apostel
Αυτή μάλιστα ! (Εve Babitz) είναι πνευματική αναζήτηση.
Γιά δες και αυτό :
www.mus.ulaval.ca/lacasse/cours/Seminaires/Oeuvre/Images/duchampLHOOQ.jpg

L.H.O.O.Q (στα γαλλικά διαβάζεται περίπου σαν “Elle a chaud au cul”, δηλαδή “Είναι ξαναμμένη από πίσω”), και ο Γκουσγκούνης τέχνη έκανε.


09/05 21:12  Swearengen
Δηλαδή Nasty, εάν εγώ πάω δίπλα στη λεκάνη του κυρίου "καλλιτέχνη" και ..."δημιουργήσω" ένα αριστούργημα, με τίτλο "Η Κουράδα", αφήνοντας ελεύθερη την φαντασία μου (και το έντερό μου βεβαίως), τούτο θα είναι τέχνη ? Διότι, εάν είναι έτσι, τότε εγώ είμαι ο Μιχαήλ Άγγελος !
09/05 21:17  vampire
στην τέχνη ένας βασικός παράγοντας είναι και ο χρόνος. Ενώ στην εποχή μας το έργο φαίνεται εντελώς κοινότυπο στην εποχή που φτιάχτηκε μπορεί να ήταν εντελώς επαναστατικό
09/05 21:21  Nastybishop
swear από ότι είδες σε έχουν προλάβει άλλοι (αυτοί οι απολίτιστοι οι κινέζοι). Λοιπόν μου θύμισες το εξής:
είχα πάει πριν πολλά χρόνια σε μια έκθεση των Gilber & George (όποιος δεν τους ξέρει..ε ξέρει τι πρέπει να κάνει από Δευτέρα), λοιπόν ήταν όλη η κοσμική αθήνα εκεί ηθοποιοί, πολιτικοί κτλ. Βέβαια οι περισσότεροι είχαν πάει για λόγους δημοσιων σχέσεων...ένας από δαύτους λοιπόν στέκεται μπροστά σε ένα έργο το οποίο απεικόνιζε (μέσα σε άλλα) τους δυο καλλιτέχνες γυμνούς πιασμένους χεράκι χεράκι (ναι ήταν αδερφές του ελέους). Γυρνάει και λεει τότε ο βάρβαρος ψιλοδυνατά προς την γυναίκα του..."σιγά την τέχνη, αν είναι έτσι να φωτογραφίσω και εγώ την σαύρα μου και να γίνω καλλιτέχνης". Η γυναίκα του τον σκούντηξε και άλλαξε δέκα χρώματα η κακομοίρα...
09/05 21:30  Swearengen
Ήμουν κι εγώ παρών σ' αυτό το περιστατικό Nasty. Mάλιστα θυμάμαι ότι αμέσως μετά, ο κύριος απευθύνθηκε νευριασμένος στη γυναίκα του, λέγοντάς της :
"Ίσα μωρή σαύρα !"
09/05 21:39  Nastybishop
www.culturekiosque.com/art/exhibiti/gilbert_and_george.htm

να πάρτε και λίγο Gilbert and George..
09/05 21:43  Nastybishop
Πάντως swear μην ξεχνάς ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να "ακούν" αυτό:
www.youtube.com/watch?v=BGYv_RpngL4
όπως εσύ "βλέπεις" τον Duschamp...
09/05 21:45  Nastybishop
η ακόμα χειρότερα αυτό...

www.youtube.com/watch?v=5xylGncz_DU&feature=related
09/05 21:45  Bluesman
Νάστυ με συγκινείς με τις επιλογές σου... εγραψα πριν στο φόρουμ για ζεπελιν και με γράψατε κανονικά, εγώ φταίω που ασχολούμαι...
09/05 21:47  Nastybishop
σορρυ ρε συ blues δεν το παρακολούθησα το φορούμ, αναζητώ έργα τέχνης στο ίντερνετ...
09/05 21:51  Bluesman
Ωραίες τέχνες... τώρα που γράφω παράγω ταυτόχρονα και εγώ παρόμοια έργα υψηλής τέχνης ακριβώς κάτω από εκεί που κάθομαι... τόπιασες το υπονοούμενο...
09/05 21:55  Swearengen
Καλά, για Gilbert & George, δεν ομιλώ, ψηλή τέχνη οι άνθρωποι... Αναρωτιέμαι πόσα λεφτά θα πρέπει να ζητήσω από τον Gilbert για να πάρω ένα "έργο" του. Με τον George αρνούμαι να διαπραγματευτώ, έχω υψηλό κασέ κι αυτός είναι τσιγκούνης.
09/05 22:00  Nastybishop
www.fugly.com/pictures/5163/toilet_PC.html

ρε συ μπλουζ καλή ιδέα...
09/05 22:01  Swearengen
Βλέπω σήμερα, "κουλτούρα να φύγουμε".
Ή μάλλον -κατά κυριολεξία- "κατούρα να φύγουμε" !
09/05 22:02  Bluesman
Οχι ακριβώς έτσι, αυτός έχει κλειστό το καπάκι...
09/05 22:02  Nastybishop
τελικά ο Ιεζεκιήλ επηρέασε την τέχνη πολύ πιο βαθεία από όσο πίστευα...
09/05 22:04  Bluesman
Λοιπόν στείλτε μου email στο μπλογκ να σας απαντήσω με 2 φωτό που μου έστειλαν σήμερα να ξεραθείτε...
09/05 22:11  Nastybishop
ρε συ αποστελ ποιός έκανε αυτόν τον βιασμό της τζοκόντα; ήμαρτον...
09/05 22:21  Nastybishop
στο στειλα σε πμ blues, παιδιά σας χαιρετώ φεύγω για κανά ποτάκι...
από ότι είδατε έκανα μια πολύ φιλότιμη προσπάθεια να σας ανοίξω τους εικαστικούς σας οριζόντες (ειδικά αυτού του ημιβάρβαρου του swear)...
09/05 22:21  Ηρακλής
Υστερα λες εμένα γκρινιάρη, και τα άρθρα μου πεσσιμιστικά;
Το σπουδαίο είναι ότι πλάκα πλάκα κάτι τέτοιοι καλλιτέχνες είναι επικίνδυνοι, γιατί μπορεί να πάρουν το έργο τους στα σοβαρά οι σύγχρονοι εκτιμητές τέχνης και να χτίσουν κανένα μουσείο σύγχρονης να το στεγάσουν!
09/05 22:26  Nastybishop
Hρακλή η "πηγή" είναι έργο του 1917...όχι μοντέρνο! Φιλοξενείται στο tate museum στο Λονδίνο (μακάρι να είχαμε και εμείς ένα τέτοιο). Φαντάζομαι η γενιά του Duscamp τον είχε κατακράξει στην εποχή, σήμερα θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της εποχής (μην ακούς τον swear). Λες και είναι η γραπτό η επόμενη γενιά να δικαιώνει την προηγούμενη!
09/05 22:26  Swearengen
Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε. Κατ' εμέ, ουσιώδες κριτήριο για τον χαρακτηρισμό ενός έργου ως "τέχνης" είναι ο μόχθος του καλλιτέχνη, η πνευματική του (και όχι μόνο) προσπάθεια. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε επίπονο έργο ανάγεται αυτομάτως σε τέχνη, ισχύει πάντως το αντίθετο : Αποδοκιμάζω τον κάθε τσαρλατάνο που έστησε μια λεκάνη για έργο τέχνης, τον απατεώνα που γύρισε την μουγκή ταινία, δίχως σενάριο και διαλόγους, τον τεμπελχανά που έχωσε ένα μουστάκι στην Τζιοκόντα, τον σαλεμένο που "πήδηξε" ένα καρπούζι, τον κοπρίτη που κότσαρε έναν ολόλευκο καμβά για ζωγραφικό πίνακα. Έλεος !
09/05 22:32  Nastybishop
Το θέμα swear είναι που μπαίνουν τα όρια...Πχ να σου μιλήσω για κάτι που σου είναι πιο οικείο. Ο ηχος του Μποργκμαν στα δικά μου αυτιά είναι ...ηχορύπανση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτε για την καλλιτεχνική του αξία. Όταν είχα πάει στους G&G ήμουν παρέα με έναν καθηγητή της σχολής καλών τεχνών και πολύ γνωστό αρτίστα που μου έλεγε ότι θεωρούνται τα έργα τους πολύ πρωτοποριακά και χαμογελούσε με το βλέμμα δυσπιστίας μου. Ούτε τρελός ήταν ούτε άσχετος...
09/05 22:33  Bluesman
Ναι Σουέαρ, αλλά όχι μόνο μόχθος, γιατί έτσι θα γινόμουνα και γω κακιτέχνης, θέλει και κάτι ακόμη...
09/05 22:41  Nastybishop
πόσα και πόσα μουσικά κομμάτια γράφτηκαν εν ριπή οφθαλμού. Πχ είχα διαβάσει για τον Lee Hooker ότι έμπαινε στο στούντιο και ηχογραφούσε για πλάκα...
09/05 22:43  Bluesman
Νάστυ ακόμα εδώ είσαι;... αλίμονο από μας με καμιά ταινία θα τη βγάλουμε πάλι... καλή δισκέδαση...
09/05 22:44  Nastybishop
Η τέχνη είναι το βασίλειο της υποκειμενικότητας, δεν χωρούν οριοθετήσεις. Πχ ό,τι και να μου πειτε είναι αδύνατον να με πείσετε ότι δεν μου αρέσει ο Yanni, γιατί πολύ απλά μου αρέσει. Θα ήταν τόσο μάταιο όσο να με πείσετε ότι δεν έχει ωραία γεύση το σουβλάκι με πίτα (για μένα έχει).
09/05 22:47  Nastybishop
ναι ρε συ έχω στήσει κόσμο γιατί είναι ωραία η συζητησούλα...χαχα πολύ καλο τώρα το είδα το mail...
να και ένας α-κουλτουρος με μοναστέρωσε χαχαχα!
09/05 22:49  Swearengen
Κατ' αρχάς, έχω ήδη επισημάνει ότι δεν είναι ο μόχθος το αποκλειστικό κριτήριο, απλώς είναι (κατ' εμέ) απαραίτητο. Δεύτερον, η άποψη του κ.καθηγητή της σχολής καλών τεχνών, απολύτως σεβαστή μεν, πλην όμως δεν φέρει κανένα τεκμήριο "αλάθητου". Πρόκειται σαφώς περί υπόκειμενικής απόψεως και δη -πιθανώς- διαστρεβλωμένης, εξαιτίας της εξοικείωσης με το "αμφιλεγόμενο". Τρίτον, ο J.L. Hooker, μπορεί να σκάρωνε τραγουδάκια εντός του studio, με τη μόνη διαφορά ότι ακόμη κι αυτά τα σκαριφήματα μπορούν να αποτελούν τέχνη, ως προερχόμενα από ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ. Αυτό λέω εξαρχής : Το δημιούργημα είναι ό,τι και ο δημιουργός του. -Από έναν ατάλαντο αγύρτη, τί έργο τέχνης να περιμένεις ?
Ο Βασιλιάς είναι γυμνός, του Χ.Κ. Άντερσεν. ΟΛΟΙ θαύμαζαν την υπέροχη ανύπαρκτη στολή του βασιλιά. Ε, ας είμαστε εμείς το κοριτσάκι που τον ξεφώνισε.
09/05 22:57  Nastybishop
swear δεν έχω χρόνο να σου απαντήσω τεκμηριωμένα. Αλλα νιώθω ότι μεροληπτείς. Γράφεις ότι η άποψη του είναι διαστρεβλωμένη, αλλά και αυτός το ίδιο θα έλεγε για την δικιά σου. Με ποιο κριτήριο θα αποφασίσουμε ποιανού η άποψη είναι η σωστή; Με το κριτήριο της συμβατικής σοφίας, του τι θεωρούμε σύνηθες και λογικό; Μα θα ήταν σαν να σκοτώναμε την τέχνη σαν έννοια που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η υπερβατικότητα.
Τέχνη δεν είναι ότι αρέσει στον Swearengen, ούτε τέχνη είναι ότι αρέσει στον Nastybishop. Τέχνη είναι ότι μπορεί να συγκινήσει ακόμα και ΕΝΑΝ άνθρωπο.
Λοιπόν φεύγω θα επανέλθω δριμύτερος με απαντήσεις φωτιά ύστερα αν είναι κανείς τριγύρω :)
09/05 23:03  Bluesman
Τα 2 σημαντικότερα κριτήριά μου για την ΄αναγνώριση΄ της «καλής» τέχνης:
1. Αντοχή στο χρόνο
2. Τι νιώθω απέναντι στο έργο
Η γνώμη των «ειδικών» έρχεται πολύ μετά... δε χρειάζεται να έχουμε και το ίδιο γούστο σε τελική ανάλυση...
10/05 01:38  Nastybishop
Όταν βρισκόμουν στο Λονδίνο δεν είχα επισκεφτεί μόνο το Tate museum αλλά και την National Gallery. Και φυσικά όταν λέμε για National Gallery μιλάμε για τους τιτάνες της Ευρωπαική τέχνης Van Gogh, Michelangelo, Raphael etc.
Και όμως αυτά τα κλασσικά αριστουργήματα δεν μου κέντρισαν τόσο το ενδιαφέρον όσο τα εκθέματα του μουσείου μοντέρνας τέχνης.
Γιατί όμως; Δίνω την εξής εξήγηση. Σαν άνθρωπος του εικοστού αιώνα απόλυτα εξοικιωμένος με την εικόνα (φωτογραφία, σινεμά, τηλεόραση) ήμουν συνηθισμένος στην απεικόνιση. Σκεφτείτε το αντίστροφα. Τι φοβερή εντύπωση θα έκανε σε έναν άνθρωπο του μεσαίωνα το "The avenue at Middelharnis" του Hobbema
www.nationalgallery.org.uk/cgi-bin/WebObjects.dll/CollectionPublisher.woa/wa/work?workNumber=NG830
(εσκεμμένα το διάλεξα για να τονίσω το επιχείρημα)
όμως πόση εντύπωση μπορεί να κάνει σε έναν σύγχρονο άνθρωπο που με την φωτογραφική του,ακόμα και αυτός ο κοινός θνητός, πετυχαίνει μια πιστότερη απεικόνιση;

Αντίθετα τα φουτουριστικά και υπερρεαλιστικά εκθέματα του Tate που έπαιζαν με το υποσυνείδητο και την φαντασία σου, υπήρξαν για μένα μια πιο γεμάτη εμπειρία.
10/05 08:28  Swearengen
Mα κι εγώ εχω πάει στο Tate museum, Nasty ! Και μάλιστα διάλεξα καταπληκτικά είδη υγιεινής για το σπίτι μου.
10/05 09:13  apostel
Νάστυ ξέχασα να αναφέρω τον καλλιτέχνη που "έσκισε" την Τζοκόντα,ναι ναι ναι είναι ο Duschamp.
Αγνοώντας τον καλλιτέχνη το θεώρησες βιασμό, αν τον ήξερες θα έψαχνες να βρείς τι ήθελε να πεί ο ποιητής.
Είπες τίποτα;
10/05 10:39  Nastybishop
μου την έφερες σατανικέ αποστελ...
10/05 10:56  Nastybishop
Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές ο πραγματικός καλλιτέχνης είναι ο ίδιος ο θεατής, που ανακαλύπτει νοήματα ή παραστάσεις διαμέσου της φαντασίας του. Νοήματα που ούτε ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν είχε συλλάβει ή ενδεχομένως δεν είναι συνηδητοποιήσει ότι είχε συλλάβει.
Πχ τι κρύβεται πίσω από την "Δίκη" του Κάφκα; Έχουν προταθεί απίστευτες ερμηνείες την στιγμή που δεν ξέρουμε φυσικά την αυθεντική Καφκική ερμηνεία (και ούτε θα την μάθουμε ποτέ...). Ενδεχομένως ο Κάφκα να μην είχε στο νου ότι τα περι ολοκαυτώματος και αντισημιτισμού, ούτε περί του παραλογισμού της σκοτεινής γραφειοκρατίας που έχουν προταθεί. Ίσως είχε στο νου του κάτι εντελώς διαφορετικό, ίσως να μην είχε και τίποτα (απλά να διηγήθηκε ένα κακό όνειρο που ήδη στον ύπνο του, ότι λέει τον κατηγορούσαν για κάτι που δεν του έλεγαν τι είναι...).

Και φυσικά εδώ υπάρχει "η μεροληψία του ονόματος" που υποννοεί ο αποστέλ, ότι δηλαδή αν ο καλλιτέχνης είναι όνομα τότε θα ψάξω να βρω ερμηνεία, ενώ αν δεν είναι ούτε καν θα ασχοληθώ. Αυτό είναι αλήθεια. Πρόκειται περί μιας μεροληψίας που είναι σχεδόν αδύνατον να ξεφορτωθούμε. Σκεφτείτε τον αγαπημένο σας μουσικό, συγγραφέα κτλ. πόσο δύσκολο στην πράξη να ρίξετε ένα έργο του στον "καιάδα"; δεν σας πάει εύκολα ή τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα όσο σε έναν που δεν πολυ συμπαθείτε...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
13 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 3Νεότερα σχόλια »Τελευταία σελίδα

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις