Nastybishop
οι χριστιανοί της κυριακής
836 αναγνώστες
Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008
18:44

Πάντοτε στη ζωή μου θα σεβόμαι τους άθεους. Βλέπετε θέλει τεράστια γενναιότητα να δεχτείς το αναπόφευκτο του θανάτου. Να σκύψεις και να κοιτάξεις το μαύρο κένο της μεταθανάτιας αβύσσου, δίχως να λιγοψυχίσεις και να κρυφτείς πίσω από βολικά παραμύθια. Να δεχτείς ότι ο άνθρωπος είναι μόνος και αβοήθητος μέσα σε ένα απέραντο και ψυχρό σύμπαν, που ούτε στο ελάχιστο δεν κατανοεί.

Σέβομαι και τους αγνωστικιστές. Ποιο αναποφάσιστοι αυτοί, λένε ίσως υπάρχει θεός, ίσως και δεν υπάρχει, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Αμφισβητούν δε και τις ερμηνείες της επίσημης θρησκείας. Ο σκεπτικισμός τους δεν τους αφήνει να πιστέψουν αμαχητί τα εγκαθιδρυμένα δόγματα που με τόση βεβαιότητα μας πατρονάρουν για το ποιος είναι ο θεός, τι είπε, ποιούς έχρισε εκπρόσωπους του και άλλα πολλά. Οι αγνωστικιστές έχουν τουλάχιστον την ειλικρίνια να λένε: "δεν ξέρω".

Όμως σέβομαι και τους θρήσκους, αυτούς που πιστεύουν αληθινά. Διότι θέλει αγώνα μεγάλο να ακολουθήσεις τα διδάγματα και τις επιταγές του χριστιανισμού στον σημερινό κόσμο. Μιας θρησκείας που διδάσκει την λιτότητα, την εγκράτεια, την ανιδιοτέλεια, την αδελφική αγάπη. Να ανοίγεις το πουγκί σου και να βοηθάς αυτούς που έχουν ανάγκη, να σβήνεις από μέσα σου το μίσος, τις κακίες, την εμπάθεια, να αντιστέκεσαι στην ακαταμάχητη γοητεία των μικρών ηδονών της ζωής (Ν.Καζαντζάκης) που δηλητηριάζουν το πνεύμα και την ψυχή.

Αυτούς όμως που δεν μπορώ να σεβαστώ με τίποτε, είναι οι χριστιανοί της Κυριακής (Φ.Νίτσε). Μεσοβέζοι, συμφεροντολόγοι, επιδιώκουν όλα τα "δικαιώματα" της θρησκείας, δίχως να αναλαμβάνουν καμμία από τις "υποχρεώσεις" της, εκτός βέβαια από την ανέξοδη τήρηση μερικών τελετουργικών (βλέπε νηστεία την Μεγάλη εβδομάδα, που και που κυριακάτικος εκκλησιασμός κτλ). Δεν θέλουν να αποστερήσουν από τον εαυτό τους, κανένα από τα οφέλη που ο κόσμος αυτός μπορεί να τους προσφέρει και ούτε έχουν πρόβλημα να τα επιδιώξουν  με τον πιο ιδιοτελή τρόπο. Και αν ξεπεράσουν τα όρια...δεν πειράζει, ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και η πολυτέλεια της εξομολόγησης.

Αλλά από όλες τις πρακτικές τους η πιο εξοργιστική, είναι η συστηματική αλλοίωση των νοημάτων των ιερών κειμένων. Έτσι λοιπόν ακόμα και ευαγγελικές φράσεις, ξεκάθαρου νοήματος, όπως αυτή του κατα Ματθαίον ιθ 23: "..ευκολώτερον είναι να περάση κάμηλος δια τρυπήματος βελόνης, παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του θεού" ελαστικοποιούνται με τρόπο ανερυθρίαστο, ότι ας πούμε ο Χριστός εννοούσε πλούσιους οι οποίοι έγιναν πλούσιοι αδικώντας και φυσικά όχι αυτούς. Η ότι το "έχων δυο χιτώνες να μεταδώση εις τον μη έχοντα", κατα Λουκά γ.11 δεν είναι ένα ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ κάλεσμα για αναδιανομή του πλούτου, αλήθεια τότε είναι;

Ε, λοιπόν αυτούς τους εμποράκους του παραδείσου, τους υποκριτές που νομίζουν ότι μπορούν να ξεγελάσουν τον θεό (αν υπάρχει) αφου μπορούν και ξεγελάνε τον παπά της ενορίας, αυτούς όχι δεν τους σέβομαι.

Σχόλια

03/03 18:55  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Οι αγνωστικιστές έχουν τουλάχιστον την ειλικρίνια να λένε: "δεν ξέρω".
Να προσθέσω και : ΔΕΝ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ Η ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
03/03 18:57  Nastybishop
Ναι σωστή παρατήρηση. Αν και για να φτάσεις να πεις "δεν με απασχολεί η επίλυση του ψευδοπροβλήματος", θα πρέπει να σε έχει απασχολήσει!
03/03 19:17  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ορθότατον ! διορθώνω :
ΔΕΝ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ (ΠΛΕΟΝ) Η ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.
Δεν αναφέρομαι επί του "θεωρητικού", αλλά ως προσωπική (πλέον) θέση.
Υ.Γ. Στο πρώτο άρθρο μου, μετά τη "Καθαρή Δευτέρα" θα εξηγήσω και γιατί νηστεύω...
03/03 19:30  Yannis K.
Το micro λιθαρακι μου:

Το να μην πιστευω απαιτει τεραστια θεωρια και θαρρος μαζι.

Το πιστευω ειναι τοσο παρηγορητικο που δεν μπορω να μην πεσω στη παγιδα του.
Με περιμενει στον εσχατο φοβο μου. Τουλαχιστον ας μην δηλητηριασει αλλο ως τοτε τη ζωη μου.

Τοσο απλα.
03/03 21:43  pakom
Πιστεύω=δεν γνωρίζω
03/03 21:47  Nastybishop
όλοι σε κάτι πιστεύουμε, είναι αδύνατη η γνώση δίχως a priori παραδοχές. Για μενα απλά είναι σημαντικό να είμαστε συνεπείς σε αυτά που πιστεύουμε.
04/03 00:20  Nastybishop
Πολλές φορές η διάσταση πράξεων και ιδεών των "χριστιανών της κυριακής", δεν οφείλεται σε υποκρισία, αλλά σε ένα φαινόμενο που ωραία έχει περιγράψει ο Οργουελ στον Μεγάλο Αδερφο, την διπλή σκέψη. Είναι δηλαδή σαν έχει ο άνθρωπος δυο εγκεφάλους, που δεν συνδεεται ο ένας με τον άλλον και χρησιμοποιεί τον καθένα, αναλόγως..
Πχ μπορεί καποιος να είναι ένας αδίστακτος επιχειρηματίας που να πατάει επί πτωμάτων, αλλά όταν εκκλησιάζεται να νιώθει πραγματική κατάνυξη. Απλά όταν μπαίνει στην εκκλησία "συνδέει" τον άλλο του εγκέφαλο. Η διπλή σκέψη συνεπώς τον βοηθάει να πιστεύει δυο αντιφατικά πράγματα μεταξύ τους, δίχως να αντιλαμβάνεται την αντιφατικότητα. Πχ να δέχεται ότι ο έχων δυο χιτώνες πρέπει να δίνει τον άλλον σαν ηθική αρχή, αλλά ταυτόχρονα να μην θέλει να ακούσει κουβέντα για αναδιανεμητικούς φόρους...
04/03 00:35  epidoxos
Tι να λεμε φιλε..καλο θα ηταν το κειμενακι που εγραψες να το εβαζαν αντι προλογου...στα βιβλια θρησκευτικων..ανεξαρτητως ταξης, απλα για να μπαινουν τα πραγματα στη θεση τους...με καθε νεα σχολικη χρονια!
04/03 00:40  Nastybishop
φίλε επίδοξε δυστυχώς η τελευταία κατηγορία είναι η πιο δημοφιλής...Είναι κάτι που αληθινά με ενοχλεί...
04/03 01:56  Χίλων
Διακρίνω μια επιλεκτικότητα στον θαυμασμό σου..Κυρίως ως προς τους θρήσκους..
04/03 10:33  Nastybishop
Κάνεις λάθος φίλε Χίλων. Εκτιμώ και σέβομαι το ίδιο κάθε άνθρωπο, ο οποίος μένει στις επάλξεις των πιστεύω του. Με αηδιάζουν, οι κάθε λογής μεταπράτες που εμπορεύονται ιδεολογίες και πίστη με αντάλλαγμα μικροοφέλη.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
24 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις