Nastybishop
Μια κρυφή ματιά στα ενδόμυχα της νεοελληνικής μιζέριας
763 αναγνώστες
Κυριακή, 2 Μαρτίου 2008
21:58

Όπου σταθώ και όπου βρεθώ, σε γιορτές, σε παρέες, σε μαγαζιά, σε λεωφορεία, σε ουρές, παντού η ίδια μιζέρια. Η ατέρμονη γκρίνια του σύγχρονου έλληνα, ανεξαρτητως ηλικίας, που του φταίνε όλα: η γκρίζα πολύβοη πόλη, το κυκλοφοριακό, οι δυσκίνητες δημόσιες υπηρεσίες, οι ανίκανοι πολιτικοί, η τεμπέλικη νεολαία μας, οι εργαζόμενοι που δεν κάνουν καλά την δουλειά τους, οι άνεργοι που δεν πάνε να βρουν δουλειά, οι ελληνίδες που είναι όλο απαιτήσεις, η κατάντια της ελληνικής μουσικής, οι ποδοσφαιρικές ομάδες μας που σέρνονται στο γήπεδο, η διαιτησία, οι παπάδες που κλέβουν το παγκάρι, ο Καραμανλής που είναι αδρανής, ο Παπανδρέου που είναι λίγος, η Παπαρήγα που είναι απαρχαιωμένη, ο Τσίπρας που είναι πολύ νέος, ο Καρατζαφέρης που είναι λαϊκιστής, ο Ντέμης που δεν κάνει μεταγραφές....θεέ μου ο κατάλογος είναι τεράστιος! Και αναρωτιέμαι δικαίως, μα που ζω; στην κόλαση; δεν υπάρχει τίποτα, μα τίποτα άξιο λόγου σε αυτόν τον τόπο;

Και όμως φίλοι μου, μέσα σε αυτήν την καταρρακτώδη γκρίνια σας, υπάρχει κάτι οξύμωρο. Αφου λοιπόν, είναι τόσο άθλιος αυτός ο τόπος και τόσο ελεεινοί οι ιθαγενείς που τον κατοικούν, τι σας εμποδίζει να πάρετε τις οικογένειες σας και να ζήσετε σε μια άλλη χώρα, από τις εκαντοντάδες καλύτερες που αφειδώς προσφέρει ο πλανήτης γη; Οχι, τίποτε άλλο να μειωθεί και η κίνηση που με βασανίζει κάθε πρωι στην Αλεξάνδρας..

Πεισματικά όμως είστε ακόμα εδώ, για έναν και μόνο λόγο. Γιατί κατα βάθος, αυτην την χώρα και αυτόν τον λαό τον αγαπάτε. Με το ιδιο πάθος όπως τόσες και τόσες γενιές πριν από εσάς, αλλά και μετά απο εσας.

Σαν μια αγάπη που μας απογοήτευσε και ύστερα πικρόχωλα την βρίζουμε, αλλά κατά βάθος την αγαπάμε ακόμα και ευχόμαστε να γυρίσει πίσω...τέτοια είναι η σχέση του Έλληνα με την Ελλάδα. Ρίξτε μια ματιά στα εσώψυχα σας και πείτε μου ειλικρινά, αν λέω αλήθεια ή όχι....

Και τώρα τι γίνεται, ποιό είναι το επόμενο βήμα; Σίγουρα όχι η μιζέρια., η τυραννία της έγινε πια αβάσταχτο φορτίο. Δεν οδηγεί πουθενά. Στείρος μηδενισμός που απλά προσθέτει ακόμα περισσότερη γκριζάδα στη ζωή μας. Προτείνω να τολμήσουμε μια ρήξη με αυτές τις συνήθειες μας. Να εστιάσουμε επιτέλους στα θετικά (ανοίχτε τα μάτια σας, ναι υπάρχουν!), να νιώσουμε περήφανοι για αυτά που είμαστε και όχι ντροπιασμένοι για αυτά που δεν είμαστε. Να εργαστούμε σκληρά για να αλλάξουμε όλα αυτά που μας χαλάνε. Να αναδομήσουμε την ταυτότητα μας, έτσι απλά για να μην θαφτούμε στο μαυσωλείο της καθημερινής μιζέριας, να μετατρέψουμε την λανθάνουσα αγάπη μας για αυτον τόπο, επιτέλους σε έργα, ζωή, αισοδοξία.

Σχόλια

02/03 22:09  larryman
Για την Αυστραλια ηθελε VISA..
02/03 23:23  Nastybishop
Βγαίνει εύκολα...
03/03 00:04  larryman
Αυστραλεζα στα τυφλα δεν παντρευομαι..
Αν γνωριζεις αλλο τροπο δεν ξερεις ποσο υποχρεος θα σου ημουνα.
03/03 00:19  Nastybishop
Με πιάνεις αδιάβαστο, δεν γνωρίζω τι χρειάζεται για την έκδοση βίζας...
Τι λες για χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης; πχ Βέλγιο, που ταξίδεψα πρόσφτα. Άριστες συγκοινωνίες, καθαριότητα, φιλικός κόσμος, καταπληκτική κουζίνα (πηρα 2 κιλά σε μερικές μέρες), πως σου φαίνεται σαν ιδέα;
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
12 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις