Nastybishop
Το αντιεξουσιαστικό κίνημα ως προβολικό τεστ τύπου Rorschach, του Π.Καμμά
1032 αναγνώστες
Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009
12:51

Αναδημοσιεύω ένα εξαιρετικό άρθρο του φίλου και μπλογκερ Π. Καμμά. Ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί το κείμενο είναι διεισδυτικό και η γραφή πολύ δυνατή.

 

 

Το θέμα που έπεσε στις φετινές εξετάσεις ήταν σίγουρα anti-sos και για πολύ καλά διαβασμένους. «Γιατί κάποιοι άνθρωποι για τους οποίους δεν γνωρίζουμε τίποτα το συγκεκριμένο -και που για να συνεννοούμαστε μεταξύ μας τους ονομάζουμε συμβατικά «γνωστούς- αγνώστους»- αποφάσισαν να ρημαδιάσουν το κέντρο της Αθήνας;» Παρέδωσα λευκή κόλλα και μάλιστα δεν κρύβω ότι θύμωσα λίγο επειδή βρήκα το ερώτημα αρκετά ασαφές για να μη πω εντελώς παράλογο. Αφού στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος παραδεχόμαστε ότι δεν γνωρίσουμε τίποτα το συγκεκριμένο για τους πρωταγωνιστές, πως στην συνέχεια θα μπορέσουμε να εξηγήσουμε τα αίτια της δράσης τους;
Κι όμως οι περισσότεροι έγραψαν κατεβατά. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, αναλυτές παντός τύπου και καιρού, καφενειακοί όλων των ηλικιών και των αποχρώσεων, μαθητές, αστυνομικοί, δικηγόροι, όλοι μέτρησαν και ξανα-μέτρησαν τη κοινωνία, αξιολόγησαν την δυναμική του περίφημου «κινήματος», ανέλυσαν ενδελεχώς τα αιτία του, προέβησαν σε ιστορικές αναδρομές, και τελικά κατέληξαν να δηλώσουν είτε την ανησυχία τους είτε την ικανοποίηση τους για την δράση των άγνωστων αυτών ανθρώπων.
Οι ερμηνείες που δόθηκαν για τα αίτια των καταστροφών ήταν πολλές. Αυτό δεν είναι δα και δύσκολο αν υπολογίσει κανείς ότι η βαριά βιομηχανία της χώρας είναι εδώ και πολλά χρόνια η παραγωγή ερμηνειών. Κάποιοι διέγνωσαν ως αίτιο «οργή που οφείλεται στις χαμηλές αμοιβές και την ανεργία των νέων», κάποιοι είδαν «οργή για τη διαφθορά και την ατιμωρησία που ταλανίζουν χρόνια την Ελλάδα», κάποιοι «έκπτωση των πνευματικών αξιών λόγω του υλιστικού προτύπου ζωής», ενώ κάποιοι άλλοι απέδωσαν τα γεγονότα στην «κρατική βία και την «στρατικοποίηση» των σύγχρονων κοινωνιών».
Όλες οι ερμηνείες είναι εξίσου πιθανές. Καμία ωστόσο δεν τεκμηριώνεται περισσότερο από τις άλλες με βάση τα γεγονότα, κι’ αυτό γιατί το περίφημο αντιεξουσιαστικό «κίνημα» παραμένει πάντα επί της ουσίας άγνωστο και ανοίκειο. Τα πρόσωπα είναι άγνωστα, οι θέσεις άγνωστες, τα αίτια επίσης άγνωστα. Γνώριμα είναι μόνο τα παράφορα συναισθήματα που προκαλούνται στη θέα της Βίας. Όταν όμως άγνωστα αίτια συνδυαστούν με παράφορα συναισθήματα τότε ο κάθε ταλαίπωρος θεατής ξεκινάει να χτίζει το ερμηνευτικό παράπηγμα και να εξηγεί. Να εξηγεί και να ερμηνεύει. Όσες ερμηνείες όμως και να δώσουμε, όσες θεωρίες και να καταναλώσουμε, τα πραγματικά αίτια θα μας διαφεύγουν. Αυτό που «βλέπουμε» ως αίτιο δράσης μπορεί να είναι απλώς προβολή δικών μας συναισθημάτων και σκέψεων. Σύντομα συμπεραίνουμε ότι εφόσον δεν γνωρίζουμε τους πρωταγωνιστές τους δράματος δεν μπορούμε να δέσουμε πουθενά την βάρκα των επιχειρημάτων μας. Το ερέθισμα είναι επί της ουσίας εξαιρετικά ασαφές.
Η κατάσταση αυτή θυμίζει τα προβολικά τεστ τύπου Rorschach. Στα προβολικά αυτά τεστ το υποκείμενο έρχεται σε επαφή μ’ ένα ασαφές ερέθισμα βάσει του οποίου οργανώνει δικές του προβολές. Το ερέθισμα είναι μια ασαφής εικόνα, ένα ασαφές σχήμα. Είναι τα πάντα και τίποτα. Η σχηματική ασάφεια επιτρέπει στο υποκείμενο να προβάλλει τις δικές του εικόνες και τελικά να «δει» δικά του υποσυνείδητα συναισθήματα.
Νομίζω ότι οι αναλογίες μεταξύ των σχημάτων του Rorschach και της εικόνας του «αντιεξουσιαστικού κινήματος» είναι εμφανείς. Κάθε τμήμα της κοινωνίας, κάθε άτομο, προβάλλει και «βλέπει» ως αίτιο δράσης των «αντιεξουσιαστών» αποκλειστικά δικά του συναισθήματα και δικές του φαντασιώσεις. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς εφόσον δεν γνωρίζει τίποτα το συγκεκριμένο για τους πρωταγωνιστές. Δεν γνωρίζει τις σκέψεις τους και δεν ξέρει την μορφή τους. Από την άλλη δεν μπορεί να αποφύγει την όποια- έστω στρεβλή- ερμηνεία μιας και οι εικόνες της Βιας ζητούν επειγόντως να ντυθούν ένα κάποιο νόημα. Τελικά, ο καθένας από εμάς κάθε φορά που προσπαθεί να εξηγήσει τα αίτια δράσης των «αναρχικών» καταλήγει -ούτε λίγο ούτε πολύ -να διηγείται την μικρή ιστορία της ζωής του, να ομολογεί τα αίτια της δικής του οργής και να μαρτυράει –χωρίς να το πολυκαταλαβαίνει- αποκλειστικά προσωπικές του αγωνίες. Αστείο δεν είναι;
Παράλληλα το «κίνημα» εμφανίζει στο ταμείο του τεράστια κέρδη από αυτή τη κατάσταση. Εμφανίζεται ρομαντικό, σκοτεινό, μαξιμαλιστικό. Δεν πολιτικολογεί, δεν επιδιώκει τίποτα το συγκεκριμένο. Δεν διαπραγματεύεται. Οργίζεται από την ύπαρξη της κοινωνικής αδικίας και επιδιώκει την πλήρη ανατροπή κάθε μορφής Εξουσίας. Σνομπάρει τη λογική της πολιτικής διαπραγμάτευσης και της πολιτικής υποχώρησης. Αρνείται κάθε μικρή, εφικτή πολιτική επιδίωξη. Κοιτάζει με υπεροψία τις αστικές σχέσεις παραγωγής και την ατομική ιδιοκτησία. Τα κάνει όλα και συμφέρει. Τινάζει την μπάνκα –μεταφορικά και κυριολεκτικά Δεν κρατάει στα χέρια του ακίνδυνες μολότοφ αλλά το απόλυτο υπερ-όπλο των δικών μας προβολών.
Ανίκητος ιδεολογικός αντίπαλος αν αποφασίσεις να τον πολεμήσεις στον αέρα. Μόνο η επαφή με την γη εξασθενεί τις δυνάμεις του. Χωρίς γαιώδες φρόνημα, η ήττα σου προδιαγράφεται αναπότρεπτη και μεγαλειώδης. Θα σε μαζεύουν με τα κουταλάκια.
Από την άλλη, δύσκολα προσγειώνεις την κουβέντα από την «ηρωική δράση» στη συγκεκριμένη «βήμα προς βήμα κοινωνική επιδίωξη» χωρίς να κατηγορηθείς για λογιστής. Δύσκολα αντιπαραθέτεις στο -σχεδόν μεταφυσικό- αίτημα για κατάργηση κάθε μορφής Εξουσίας συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις που στοχεύουν σε έναν πιο δίκαιο κόσμο. Οι ίδιες σου οι Προβολές στέκουν απέναντι και σε καγχάζουν. Προσπαθείς να μιλήσεις για εφικτές πολιτικές επιδιώξεις και καταλήγεις να ακούγεσαι συμβιβασμένος. Προσπαθείς να μιλήσεις για μια πολιτική που βήμα προς βήμα -δοκιμάζοντας και διορθώνοντας- θα επιδιώξει το άριστο και τα επιχειρήματα σου μοιάζουν αφλεγή. Μιλάς για Popper και μυρίζεις κλεισούρα βιβλιοθήκης. Ο αντίπαλος μοιάζει να είναι πιο εκρηκτικός και εξόχως πιο γοητευτικός.
Ένας επιφανής αμερικάνος φιλόσοφος της εποχής μας είπε κάποτε : «Δεν υπάρχει a priori λόγος να υποθέσουμε ότι η αλήθεια, όταν ανακαλύπτεται, θα αποδειχθεί κατ’ ανάγκην ενδιαφέρουσα». Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ότι δεν υπάρχει a priori λόγος να υποθέσουμε ότι θα αποδειχθεί κατ’ ανάγκην και γοητευτική. Ενδεχομένως θα πρέπει να αρκεστούμε στο ότι η «βήμα προς βήμα κοινωνική μηχανική» είναι απλώς η αλήθεια ή έστω μια καλύτερη προσέγγιση της αλήθειας και να πορευτούμε με πληγωμένο το ναρκισσισμό μας και χωρίς αίσθηση παντοδυναμίας.

www.panteliskammas.blogspot.com/

Σχόλια

10/01 12:59  Nastybishop
Ωχ είναι λίγο σεντόνι...Δεν πειράζει διαβάστε το σε δόσεις.
10/01 13:01  Goldmine
Καλημέρα! Και το χθεσινό καλό το δικό σου. Δεν πρόλαβα. Το λέω τώρα. 5*
10/01 13:01  Nastybishop
Σε ευχαριστώ πολύ Goldmine :)
10/01 13:03  haros
θα το διαβασω το απογευμα,αμαν αδερφακι μου,απαιτησεις εχεις...
10/01 13:05  Nastybishop
My broker and I are working on a retirement plan. Unfortunately, it's his!

A long term investment is a short term investment that failed.
A stockbroker is someone who invests your money till it's all gone!
It was so cold today I saw a stockbroker with his hands in his own
pockets.
A market analyst is an expert who will know tomorrow why the things he
predicted yesterday didn't happen today!
Momentum Investing: The fine art of buying high and selling low.
Value Investing: The art of buying low and selling lower

10/01 13:05  Nastybishop
Τα παραπάνω γνωμικά αφιερωμένα στον Χάρο (για να τον καλοπιάσουμε..)
10/01 18:18  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Πολύ εύστοχη ανάλυση.
Χθες ο γράφων ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Πρυτανείας : http://www.mqn.gr/phpBB/viewtopic.php?f=4&p=3274#p3274
και "περιφρούρησε το άσυλο του ΕΜΠ"
περιγραφή (από Σπουδαστές μου) εδώ : http://www.mqn.gr/phpBB/viewtopic.php?f=20&p=3296#p3296
Δική μου περιγραφή : τριάκοντα περίπου γερόντια (*) και γερόντισες της "γεννιάς - και της <τότε> κατάληψης -του Πολυτεχνείου", ένα "φου" αρκούσε... Ο συμβολισμός της πράξης αυτή τη φορά ήταν αρκετός (?)... έτυχε (?)...
Η συζήτηση πάντως στα "πηγαδάκια" επικεντρώθηκε στην ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ιδεολογικοπολιτικών εργαλείων από μέρους μας για την κατανόηση, άνίχνευση έστω της συγκυρίας και η προσφυγή σε "ατομικές στάσεις υπευθυνότητας".

(*) Προστέθηκε και ένας Συνάδελφος - Συμμαθητής μου από <τότε>, ο οποίος παιρνώντας απ'εξω με είδε και προσήλθε να συμπαρασταθεί...
10/01 18:23  Yannis K.
"ο καθένας από εμάς κάθε φορά που προσπαθεί να εξηγήσει τα αίτια δράσης των «αναρχικών» καταλήγει -ούτε λίγο ούτε πολύ -να διηγείται την μικρή ιστορία της ζωής του, να ομολογεί τα αίτια της δικής του οργής και να μαρτυράει –χωρίς να το πολυκαταλαβαίνει- αποκλειστικά προσωπικές του αγωνίες"

Τοσο αληθινο, τοσο απλο, τοσο πασπαρτου.
10/01 18:30  Nastybishop
Νομίζω το κείμενο είναι μια προσπάθεια ερμηνείας των ερμηνειών. Βλέπεις ο καθένας μας, αναλογως των ιδεοληψιών του, είδε στα γεγονότα μονάχα ότι αυτός ήθελε να δει. Ο κ. Ανδριανόπουλος είδε την γενιά του φραπέ να τα σπάει για να περάσει η ώρα, άλλοι μια σπασμωδική κοινωνική αντίδραση απέναντι στην κατάπτωση των θεσμών που υφίσταται η κοινωνία, άλλοι την αγανάκτηση των κακοπληρωμένων ή άνεργων νέων...και πάει λέγοντας.

Τελικά μπορούμε να δώσουμε ερμηνείες; ή στερούμαστε ιδεοπολιτικών εργαλείων όπως γράφει ο Τριαντάφυλλος που θα μας επέτρεπαν την κατανόηση των φαινομένων;

Εγώ θα έλεγα κάτι λίγο διαφορετικό. Ας το πω αλληγορικά. Σκεφτείτε ότι έχεις μια ασθένεια, αλλά δεν το ξέρεις. Κάποια στιγμή ξυπνάς τα μεσάνυχτα μέσα στον πυρετό, ζαλισμένος και τρέχεις στο μπάνιο να ξεράσεις. Την άλλη μέρα ΞΕΡΕΙΣ ΠΙΑ ότι πρέπει να πας στο γιατρό. Τέρμα τα ψέμματα.

Λοιπόν εμείς τις τελευταίες μέρες μάλλον έχουμε κάτσει πάνω στα ξερατά, τα αναλογιζόμαστε και αναρωτιόμαστε...τι είναι, τι χρώμα έχουν, γιατί έχουν αυτό το χρώμα και άλλα πολλά.

Η Ελλάδα είναι βαριά άρρωστη. Πλέον ή θα πάμε στο γιατρό ή θα ψοφήσουμε. Τα ψέμματα τελείωσαν.
10/01 18:34  Nastybishop
Και να που οι πόνοι του σώματος, τα λεγόμενα συμπτώματα στην γλώσσα της ιατρικής, παρόλο τόσο δυσάρεστοι και μισητοι είναι συνάμα και τόσο χρήσιμοι. Γιατί αν δεν υπήρχαν οι πόνοι απλά η παραμικρή ασθένεια ύπουλα και σιωπηρά θα μας έριχνε μια και καλή στο καναβάτσο.
10/01 18:34  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Nasty, please name the Doctor and give me her / his adress !
10/01 18:36  freeagle
Εμ μας έβαλες πολύ μάθημα σήμερα, εμ μας κλέβεις και τα αστεία … εγώ τουλάχιστον έβαλα και την πηγή … όπως πάντα ;)
http://freeagle.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=14339&blid=232
10/01 18:38  Nastybishop
freeagle απολογούμαι :)

Μου τα έστειλαν τις προάλλες με email, ένας φίλος.
10/01 18:46  Nastybishop
Ο Γιατρός είναι η νέα γενιά. Αν η νέα γενιά δεν βρει το θάρρος να δώσει μια γερή κλωτσιά στα αχαμνά του αμοραλισμού που έχει κατακλύσει τα πάντα και τους πάντες, τότε έχετε γεια βρυσούλες...Και δεν λέω βέβαια να γίνουμε ξαφνικά όλοι μητέρες Τερέζες. Όχι βέβαια απλά να βρούμε πάλι το χαμένο μας φιλότιμο, τον υγιή πατριωτισμό μας, τα μπέσα, την αξιοπρέπεια απέναντι στον εαυτό μας. Αυτά χάθηκαν και έδωσαν την θέση τους στην σαπίλα, στην κατάπτωση, στην τρυφηλότητα, στην μπαμπεσιά.

Το ξαναλέω. Δεν ηθικολογώ. Ας πατήσει κάποιος επί πτωμάτων που λέει ο λόγος, αλλά διάολε ας το κάνει με μεγαλοπρέπεια και για ένα σκοπό, ας παλέψει για μια τελικότητα, κάτι...όχι να βλέπεις νεαρές γυναικες να κάνουν σεξουαλικές χάρες (αντε μην το πω αλά "ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΙΕΡΑ"..) σε διεφθαρμένους παχύσαρκους δημόσιους λειτουργούς για να διοριστούν στο δημόσιο...ε, τότε λες μέσα σου: "Πάει σαπίσαμε.."
11/01 02:51  haros
το διαβασα τωρα που εχω ησυχια..μαλακιες λεει..
για ολα φταινε τα κουμμουνια...(χαρος ο τεταρταυγουστιτης ανεξαρτητος ερμηνευτης...)
ΖΗΤΩ Ο ΑΝΑΞ...( ο ποιος ?)
11/01 03:26  Nastybishop
χεχε ξέρω εσένα σου την δίνει η πολύ κουλτούρα, είσαι πιο πολύ της μπαρμπουτιέρας τύπος. Βασικά υπάρχουν πολύ τρόποι να πεις το ίδιο πράγμα...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις