Nastybishop
Κανένα παιδί δεν έρχεται στον κόσμο δίχως βρώμικες πάνες....
822 αναγνώστες
Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009
13:56

Κανένα βιομηχανικό έθνος επίσης.

 

Ένα από τα πολύτιμα συμπεράσματα που βγαίνουν από την περίφημη υπόθεση Kuznets (δείτε προηγούμενο τεύχος...) είναι ότι η οικονομική ανάπτυξη ενός έθνος δεν πετυχαίνεται εύκολα και αγγόγυστα. Τουναντίον, απέραντος μόχθος, ιδρώτας, αίμα, ατελείωτη εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο, παιδική εργασία...όλα στον βωμό της πολυπόθητης εθνικής εκβιομηχάνισης. Πως αλλιώς θα παραχθούν όλα αυτά τα καταπληκτικά βιομηχανικά προϊόντα που εμείς σήμερα απολαμβάνουμε;

 

Το πόση απάνθρωπη μπορεί να γίνει η πρώιμη διαδικασία της εκβιομηχάνισης την καταλαβαίνει κανείς εύκολα αν ανοίξει ένα σχετικό βιβλίο οικονομικής ιστορίας. Επίλεγω το "Ο πλούτος και η φτώχεια των εθνών" του D.Landes, σκηνικό η Ιαπωνία της Παλινόρθωσης των Μεϊτζί (1880-1900).

Μια νεαρή Γιαπωνέζα εργάτρια περιγράφει:

"Δουλεύαμε στο εργοστάσιο από το πρωί, ενώ ακόμη ήταν σκοτάδι, μέχρι τις δέκα το νύχτα, με το φως των λαμπτήρων. Μετά τη δουλεία με κόπο μπορούσαμε να σταθούμε στα πόδια μας. Όταν δουλεύαμε, μέχρι αργά τη νύχτα μας έδιναν πότε πότε ένα γιαμ (για να φάνε). Μετά έπρεπε να πλυθούμε, να χτενιστούμε και τα λοιπά. Η ώρα είχε φτάσει 11. Δεν υπήρχε θέρμανση ούτε το χειμώνα και γι' αυτό έπρεπε να κοιμηθούμε κουβαριασμένες όλες μαζί....τον πρώτο χρόνο δεν πληρωθήκαμε. Τον δεύτερο χρόνο εγώ πήρα 35 γιέν και το επόμενο 50....Η ζωή μιας γυναίκας είναι πραγματικά απαίσια."

 

Έτσι είχαν τα πράγματα. Ανύπαρκτο μεροκάματο, άθλιες συνθήκες  ζώης και εργασίας. Σκληρή δουλεία μέσα στην ανθυγιεινή ύγρανση του εργοστασίου (για να μην υπάρχει στατικός ηλεκτρισμός), αέρας γεμάτος χνούδι ( εξ ου και η φυματίωση θέριζε), εκκωφαντικός θόρυβος. Οταν μερικές γυναίκες δραπέτευαν (διότι επί της ουσία για σκλαβία επρόκειτο, όχι εργασία), οι εντεταλμένοι υπάλληλοι τις συλλάμβαναν για να τις φέρουν πίσω και να τις τιμωρήσουν παραδειγματικά μπροστά σε όλους τους εργάτες.

Οι μισθοί φυσικά εξευτελιστικά χαμηλοί. Πέρναγε αρκετός χρόνος για να μπορεσει μια κοπέλα να εξοικονομήσει χρήματα (μετά την αφαίρεση των κρατήσεων για τροφή και κατάλυμα!!!) ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος του πατέρα της, ο οποίος είχε δεχθεί προκαταβολή έναντι της εργασίας της κόρης...

 

 

Σχόλια

04/01 18:10  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Πάλι θα καταθέσω ένσταση σχετική με τη θέση μου περί "αλλαγής των βασικών συντελεστών - όχι των μεταβλητών παραμέτρων της εξίσωσης".
<Τότε> <εκεί> και <αλλού> (βλ. πρώτα έργα Ένγκελς και Μάρξ για Η.Β.) υπήρχε "πρωτογενής - "εθνική" - συσσώρευση".
<Τώρα> όχι <Παντού> ! Προσπάθησα ανεπιτυχώς - να "ανασύρω" άρθρα για τις συνθήκες εργασίας πχ. στην Κεντρική Αμερική ("Πολυεθνικές") και την Κίνα /Ινδία ("Εθνικές")... Είναι πράγματα βεβαίως γνωστά.
04/01 18:21  Nastybishop
Ναι σίγουρα αυτή είναι μια σημαντική αλλαγή σε σχέση με τον προηγούμενο αιώνα. Όμως ποια πιστεύεις, Τριαντάφυλλε, ότι είναι στην πράξη η επίπτωση της παγκοσμιοποιήσης πάνω στην διαχρονική σχέση ανισότητας-οικονομικής ανάπτυξης;
04/01 18:41  jerri
15* πέντε για κάθε ένα από τα τρία τελευταία κείμενα...
04/01 18:45  Nastybishop
jerri, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια :)
04/01 18:50  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Λίαν συνοπτικώς και αφού προσδιορίσω ότι "παγκοσμιοποίηση" υπήρχε ΚΑΙ επί αποικιοκρατίας ΚΑΙ επί προτεκτοράτων ΚΑΙ σήμερα στην περίπτωση του "4ου κόσμου" με την εκμετάλλευση φυσικών πόρων.
Η παγκοσμιοποίηση (χωρίς εισαγωγικά) προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία ανέξοδης και "επικίνδυνης" (για τους μεταφέροντες) μεταφοράς τεχνογνωσίας σε χώρες όπου είναι δυνατή η απορρόφησή της. (βλ. Κίνα / Ινδία κλπ.) σε αντίθεση με χώρες όπου δεν είναι.
Επι πλέον η μεταφορά αυτή συνοδεύεται με απώλειες ! Όχι "θέσεων εργασίας" : ΛΑΘΟΣ όρος και προσέγγιση, αλλά "ανθρωπίνων μυαλών = κεφαλαίου γνώσης / μάθησης.
Ήδη η Κίνα "επαναπατρίζει" ΚΑΙ Κίνέζους εργαζόμενους από όλο τον κόσμο.
Έχω ξαναγράψει για την "απορομποτοποίηση" της Τουότα - αυτοματισμός ΜΟΝΟ σε επικίνδυνες εργασίες (αυτοί ξέρουν ότι καινοτομία και συνεχής βελτίωση = άνθρωποι...)
Σήμερα διάβαζα για την "απορομποτοποίηση" της Audi σε σχέση με τον αντίστροφο δρόμο της BMW.
04/01 19:15  shade
Nasty 5 * για το άρθρο.
Λογοτεχνικά , γιά την Αμερική , τα έχει γράψει και ο Τζακ Λόντον.
Πιστεύω οτι παντού τότε επικρατούσαν οι ίδιες απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, βέβαια στην Ιαπωνία , όπως γράφεις οι εργάτριες πωλούνταν από τις οικογένειές τους, ένα βήμα παραπάνω στη σκλαβιά.
04/01 19:30  Nastybishop
τριαντάφυλλε, αυτή η μεταφορά ανθρωπινου κεφαλαίου στις αναπτυσσόμενες χώρες (Κινα, Ινδία) δεν θα επιταχύνει την διαδικασία της οικ. ανάπτυξης;

Shade, δεν ξέρω για Τζακ Λόντον γιατί έχω διαβάσει μόνο τον Θαλασσόλυκο :)
04/01 19:53  shade
Nasty
Είχε γράψει τη Σιδερένια φτέρνα (μόλις ανακάλυψα οτι δεν υπάρχει στη βιβλιοθήκη πιά) και τους " Οι ευνοούμενοι του Μίδα" , διηγήματα που με είχαν αγγίξει πολύ.
05/01 00:44  zeuspower
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
13 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις