Nastybishop
1401 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008
18:32

Αρχικά θα σας πρότεινα να ρίξετε μια ματιά σε αυτή την διαδραστική εφαρμογή των financial times σχετικά με τις αγορές κατοικίας στην Ευρώπή και την εξέλιξη των τιμών τους την τελευταία δεκαετία, επίσης στο τέλος της σελίδας μπορείτε να διαβάσετε μια σειρά από σχετικά άρθρα πάνω στο θέμα.

www.ft.com/cms/s/0/4fda2cc8-525a-11dd-9ba7-000077b07658.html

Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα ήταν φυσικά ταυρώδης (+35%) τα τελευταία χρόνια 2003-2007, αν και όχι τόσο όσο άλλων ευρωπαϊκών χωρών (πχ Εσθονία 180%)*. Πλέον και δεδομένου των διεθνών συνθηκών οι προοπτικές της φαίνονται αρνητικές και η γενικότερη προσδοκία συγκλίνει στην διόρθωση. Κάτω λοιπόν οι τιμές. Αλλά πόσο κάτω;

Έχω την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να δούμε υπερβολές. Μια υποχώρηση των τιμών της τάξης του 5%-10% ίσως είναι αναπόφευκτη, αλλά δύσκολα θα κατέβουν οι τιμές πιο χαμηλά. Αν και πολλοί παράγοντες είναι αυτοί που επηρεάζουν τις συγκεκριμένες αγορές, εγώ βασίζω την εκτίμηση μου σε έναν, το οποίον θεωρώ και πιο σημαντικό, τον πολιτισμικό παράγοντα. Οι Έλληνες χαρακτηρίζονταν πάντα από μια μανία για ακίνητη περιουσία (ιδιοκατοίκηση, εξοχική κατοικία, οικόπεδα κτλ). Δίχως υπερβολή, μπορούμε να μιλάμε για έναν πραγματικό φετιχισμό του ακίνητου πλούτου με βαθειές ρίζες που λόγω της γενικότερης αδράνειας που χαρακτηρίζει τους πολιτισμικούς θεσμούς, δεν βλέπω για ποιό λόγο να αλλάξει σύντομα. Να λοιπόν πως επηρεάζει αυτός ο παράγοντας την προσφορά και την ζήτηση:

Προσφορά: Ενώ σε άλλες χώρες το ακίνητο λίγο ως πολύ είναι ένα στοιχείο του "ενεργητικού" των νοικοκυριών (όπως πχ μετοχές, ομόλογα κτλ) και αντιμετωπίζεται ανάλογα. Δηλαδή παρακολουθείτε η αποτίμηση του, αγοράζετε εύκολα, πουλιέται εύκολα. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι διαφορετικά, το ακίνητο δεν αντιμετωπίζεται με την δέουσα οικονομική κυνικότητα που χαρακτηρίζει ένα asset, αρα εκ των πραγμάτων έχουμε να κάνουμε με μια πολύ πεισματάρικη προσφορά.

Ζήτηση: Η πρότιμηση για το αγαθό "ακίνητος πλούτος" είναι πολύ ισχυρή. Και όπως είπαμε δεν τεκμηριώνεται με οικονομικά κριτήρια, καθότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα φετιχ (πχ γιατί οι γονείς συνήθως επιλέγουν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους ακίνητα και όχι κάτι άλλο όπως για παράδειγμα μετοχές;). Αρα λοιπόν η αγορά ειναι γεμάτη από δυνητικούς αγοράστες. Ας αποκωδικοποιήσουμε την συμπεριφορά τους. Εσείς αν ενδιαφερόσασταν να αγοράζατε ένα ακίνητο τι θα πραττατε στη δεδομένη συγκυρία; Εγώ προσωπικά πάντως, θα περίμενα. Το κεφάλαιο μπορεί να περιμένει στην αγκαλιά μιας εύφορης προθεσμιακής κατάθεσης και εγώ υπομονετικά να περιμένω την διόρθωση των τιμών (που όλοι μιλάνε για αυτήν) προκειμένου να κινηθώ. Το κέρδος λοιπόν είναι διπλό σε σχέση με το να κινηθώ τώρα. Η αναμονή των δυνητικών αγοραστών είναι λοιπόν μια πολύ λογική αντίδραση, εξου και το μεγάλο στοκ των απούλητων διαμερισμάτων.

 Και αν όντως οι τιμές διορθώσουν; Τότε θα αρχίσει να κινητοποιείται η μάζα των δυνητικών αγοράστων που περιμένει υπομονετικά τη λεία της. Οι τιμές συνεπώς μάλλον θα κινηθούν προς τα κάτω, αλλά όχι πολύ κάτω. Μια μέση διόρθωση της τάξης του 5%-10% πιστεύω ότι είναι αρκετή. Θα εκπλαγώ αν δω πιο δραματικές αλλαγές.

Σημ: Φυσικά όλα τα παραπάνω έχουν νοήμα αν υποθέσουμε ότι η διεθνής πιστωτική κρίση βαίνει προς το τέλος της. Αν αντιθέτως τα πράγματα χειροτερεύσουν, όχι η αγορά ακινήτων ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα μείνει αλώβητος.

 

*Αν και αυτά τα στατιστικά είναι εν μέρει παραπλανητικά, καθότι μεγάλη σημασία έχει η βάση του υπολογισμού.

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
1647 αναγνώστες
48 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 8 Ιουλίου 2008
20:45

Το άσχημο χρηματιστηριακό περιβάλλον των τελευταίων μηνών ήταν το κατάλληλο περιβάλλον για να ευδοκιμήσει ανάμεσα στους χρήστες του forum και των blogs, ένα ανευ προηγουμένου κύμα κακοπιστίας. Πλέον κατηγορίες όπως "είσαι παπαγάλος", "είσαι βαλτός", "έμπασες κόσμο στη τάδε μετοχή" κτλ είναι μια θλιβερή καθημερινότητα. Οι οποίες κατηγορίες βέβαια θα αντιστραφούν όταν, κάποια στιγμή...., γυρίσουν οι αγορές, καθότι όπως όλοι ξέρουμε δεν υπάρχουν μόνο προτροπές αγοράς μετοχών που μπορούν να αποβούν λανθασμένες αλλά και προτροπές πώλησης. Όταν έρθουν αυτές οι όμορφες μέρες με μεγάλη ευκολία θα στοχοποιηθούν οι short παπαγάλοι. Οι μεσσίες του "πουλήστε", εν μια νυκτί, θα μετατραπούν σε αποδιοπομπαίους τράγους.

Για μένα αυτό το φαινόμενο όμως δεν είναι απλά μια ιδιορυθμία μιας χρηματιστηριακής κοινότητας, αλλά κάτι πιο βαθύ, είναι η εκδήλωση μιας ευρύτερης κοινωνικής ασθένειας. Ας την ονομάσουμε θυματοποιήση. Η θυματοποιήση δεν είναι παρά ένα ψυχολογικό αντανακλαστικό απέναντι στο βαρύ φορτίο της ευθύνης. Διότι η ελευθερία συνεπάγεται ευθύνη, δηλαδή το να είμαστε σε θέση να επωμιστούμε το κόστος των πράξεων μας. Πρώτης τάξεως παραισθησιογόνο η θυματοποιήση, μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε την ανεξαρτησία μας, αλλά όταν κάτι πάει στραβά (διοτί ναι η ανεξαρτησία κρύβει και κινδύνους!) θα σπεύσουμε να φορέσουμε τον μανδύα του θύματος.

Και έτσι λοιπόν, για τις λάθος επιλογές μας πάντα φταίει κάποιος άλλος. Φταίνε οι εφημερίδες που πομπάρουν μετοχές, φταίει ο Λεωτσάκος που μας είπε ότι η ΕΤΕ θα φτάσει τα τόσα δις κέρδη το 2020, φταίει ο babis21 στο φόρουμ που σήκωσε το τάδε αβανταδόρικο θέμα, φταίει ο μαρίνης που έδωσε τιμή στόχο στα ουράνια, αύριο μεθαύριο θα φταίει αυτό το σκοτεινό μπλογκ στα έγκατα του capital που μας είπε ότι η ΕΤΕ θα φτάσει 0,50 λεπτά (αλλά δεν έφτασε), φταίει ο Χατζηπετρής....γενικά φταίνε όλοι εκτός από το ξερό μας το κεφάλι.

Αλίμονο αν κάποιος αγοράζει μετοχές επειδή του το είπε ο τάδε η o δεινα. Αλίμονο σε όποιον δεν μπορεί να δυιλίσει τις εκατοντάδες πληροφορίες των οποιών γίνεται δέκτης, αλίμονο σε όποιον δεν μπορεί να φιλτράρει τι αξίζει τον κόπο ή τι δεν αξίζει. Η θυματοποιήση μπορεί πρόσκαιρα να τον απαλλάξει από τον μπελά της αυτοκριτικής, αλλά χωρίς αυτοκριτική κανείς δεν γίνεται καλύτερος.

Εν τέλει ρωτώ, μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα για μετοχές χωρίς να έχουμε το άγχος μην δημιουργήσουμε καινούρια θύματα γύρω μας; Υπάρχει αυτή η στοιχειώδης πνευματική ωριμότητα; έχει απελευθερωθεί αυτή η δυσμοιρη κοινωνία από τον πατερναλισμό και τον παιδισμό (μαζί πάνε αυτά τα δύο) ή πρέπει σε κάθε μας φράση να κοτσάρουμε και το γνωστό δικολαβίστικο κλισε "Η παρούσα αναφορά σε καμμια περίπτωση δεν συνιστά προτροπή για ....μπλα μπλα" για παν ενδεχόμενο.....;;

Αξιολογήστε το άρθρο 
24 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1586 αναγνώστες
33 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2008
18:39

Σήμερα η αγορά έκανε ένα γερό ανοδικό rebound, διορθώνοντας εν μέρει τις φοβερές υποτιμητικές υπερβολές των προηγούμενων ημερών. Αυτό όμως, για την ώρα, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Όλοι ξέρουμε ότι το χαα στην σημερινή συνεδρίαση στηρίχθηκε από τους έλληνες τραπεζίτες. Άλλωστε αυτό δεν είναι κάτι που κρατήθηκε κρυφό. 

www.reporter.gr/default.asp

Και κατά την γνώμη μου ήταν θετική παρέμβαση, καθότι μια αγορά δεν μπορεί να αφήνεται βoρα στις διαθέσεις των διεθνών κερδοσκόπων. Αλλά σε αυτό το σημείο για να μην παρεξηγηθώ, να διευκρινήσω κάτι. Η κερδοσκοπία πάντα βασίζεται πάνω στα θεμελιώδη. Δεν έχει νοήμα να πηγαίνει κανείς ενάντια στα θεμελιώδη, θα κάει. Από την άλλη όμως αυτό που μπορεί να προκαλέσει η κερδοσκοπία είναι να μεγεθύνει τις ποσοτικές μεταβολές της ποιοτικής κατεύθυνσης που προστάζουν τα θεμελιώδη. Πχ. με ένα απλό παράδειγμα: έστω μια μετοχή για την οποία υπάρχουν αρνητικές προσδοκίες για τα μεγέθη της, προφανώς θα υπάρξει και μια ανάλογη μεγάλη προσφορά μετοχών, σε αυτή την προσφορά των "πραγματικών" χαρτιών σκεφτείτε να προσθέτεται και ένας άλλος ευμεγεθής όγκος προσφοράς από δανεισμένους τίτλους οι οποίοι σορτάρονται ανηλεώς στην αγορά. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι απλά ένας υπερακοντισμός της τιμής προς τα κάτω. Που καταλήγω; Οτι που και που οι ιθαγενείς της εγχώριας αγοράς πρέπει να βάζουν χέρι στους κερδοσκόπους έτσι ώστε να μην αποθρασύνονται...

Επιτόκια +0.25%....προφανώς η ΕΚΤ φοβάται ότι η είσοδος της ευρώπης στον στασιμοπληθωρισμό είναι πλέον πολύ πιθανή. Ακόμα χειρότερα σηματοδοτεί ότι η άνοδος του πετρελαίου στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα θεμελιώδη. Γιατί; Γιατί αν πραγματικά η ΕΚΤ πίστευε ότι το πετρελαίο είναι μια παροδική φούσκα (άρα και ο πληθωρισμός προσωρινος)΄, ίσως να έμπαινε στον πειρασμό να μην αυξήσει τα επιτόκια. Ομως η πιθανότητα το πετρέλαιο να συνεχίσει ακάθεκτο το ράλι σε συνδυασμό με το ιστορικό χαρακτηριστικό των αγορών εργασίας της ευρώπης, δηλαδή της μη ευελιξιάς, ώθησε στην απόρριψη μιας τέτοιας ιδέας.

Που καταλήγουμε; Πάλι στο πετρέλαιο. Αν δεν υποχωρήσει αισθητά, τέτοιες ανοδικές αντιδράσεις δεν μας λένε τίποτα. Μάλλον ευκαιρίες εξόδου ή trading θα αποτελούν και τίποτε άλλο. Αν θέλουμε να δούμε ουσιαστικούς λόγους που θα κινήσουν τις κεφαλαιαγορές πάνω, θα πρέπει να τους ψάξουμε σε οτιδήποτε μπορεί να οδηγήσει σε άμβλυνση του σοκ προσφοράς των εμπορευμάτων και ειδικά του πετρελαίου.

Αξιολογήστε το άρθρο 
13 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1172 αναγνώστες
19 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008
10:21

Επένδυση πρώτα από όλα σημαίνει ρίσκο, αυτό είναι αναπόφευκτο. Και τι σημαίνει πρακτικά η λέξη κίνδυνος; Άπλά μια υπαρκτή πιθανότητα να πάνε όλα στραβά. Συνεπώς όποιος δεν αποδέχεται αυτήν την πραγματικότητα το καλύτερο που έχει να κάνει, είναι να μην επενδύει. Όλοι οι υπόλοιποι απλά πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε με τον κίνδυνο, όπερ έστι μεθερμηνευόμενον να τον αξιολογούμε σωστά και να ζητάμε την σωστή απόδοση για την ανάληψη του.

Για να γίνω σαφής θα χρησιμοποιήσω ένα απλό παράδειγμα. Έστω ότι παίζουμε κορώνα-γράμματα και μας δίνεται απόδοση 3.00 για να ποντάρουμε στην κορώνα. Είναι σωστή κίνηση να "επενδύσουμε" στην κορώνα; Η απάντηση είναι ναι αφού το premium ανάληψης του κινδύνου είναι αρκούντως υψηλό. Και αν ας πούμε το νόμισμα δεν μας κάνει την χάρη, έρθει γράμματα και χάσουμε; Αποδεικνύεται τότε ότι η επένδυση μας ήταν λάθος; Οχι. Παρόλο που εκ των υστέρων φαίνεται λανθασμένη, εκ των προτέρων ήταν ορθότατη. Και πράγματι αν φροντίσουμε να κάνουμε πλειάδα τέτοιων επενδύσεων ο νόμος των μεγάλων αριθμών θα  μας δικαιώσει. Πχ αν επαναληφθεί το στοίχημα 100 φορές και κάθε φορά ποντάρουμε 1 ευρώ τότε:

έξοδα=100 ευρώ

προσδοκώμενα έσοδα= 0.5 * 3 * 100=150

Άρα περίπου 50 ευρώ κέρδη....

Φυσικά στον αληθινό κόσμο των επενδύσεων τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, εκεί τα προσδοκώμενα έσοδα, οι πιθανότητες κτλ δεν είναι πάντα γνωστά και πολλές φορές χρειαζεται η κινητοποιήση της διαίσθησης μας. Αλλά ο μηχανισμός, δηλαδή η πεμπτουσία, του πράγματος είναι η ίδια. Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα από το χαα, την πολύπαθη ΑΡΑΙΓ. Προσπερνάω για την ώρα το γεγονός της τσιμπημένης δημόσιας εγγραφής και μπαίνω στην ουσία που είναι φυσικά το πετρέλαιο. Αν διαβάσει κανείς το ενημερωτικό δελτίο θα παρατηρήσει ότι επισημαίνεται ξεκάθαρα ότι το πετρέλαιο είναι ο νο1 κίνδυνος, το ίδιο έχει επισημανθεί και από πολλούς σοβαρούς επενδυτές που έχουν γράψει για την εταιρεία. Άρα λοιπόν όποιος αγοράζει ΑΡΑΙΓ έμμεσα ποντάρει πάνω στην πορεία του πετρελαίου. Στα 200$ το βαρέλι, κίνδυνος χρεωκοπίας για την εταιρεία, διόρθωση γύρω στα 100$...πάνω κάτω 40 εκ. καθαρά κέρδη και ρ/ε<10. Τόσο απλά. Και φυσικά ανάλογες συλλογιστικές εφαρμόζουν σε όλες τις επενδύσεις. Άρα λοιπόν το ζητούμενο είναι:

α) Να ταυτοποιήσει κάποιος τους κινδύνους που απειλούν την επένδυση του και να εκτιμήσει με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια την πιθανότητα πραγματοποιήσης τους.

β) Να φροντίσει να λάβει ένα καλό premium σαν ανταμοιβή για τον κίνδυνο στον οποίον είναι εκτεθειμένος.

Και φυσικά να μην ξεχνάει ποτέ, ότι πάντα όλα μπορεί να πάνε στραβά. Τώρα για όλους αυτούς οι οποίοι θα σπεύσουν να χλευάσουν μια εκ των προτέρων καλή επένδυση που όμως εκ των υστέρων φαίνεται λανθασμένη...η ανθρώπινη χαιρεκακία και μικρότητα είναι ανεξάντλητη, συνεπώς περιφρόνηση.

Αξιολογήστε το άρθρο 
16 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1345 αναγνώστες
55 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008
19:52

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε ένα πολύ ωραίο διαδραστικό γράφημα που αλιεύσα από τους financial times,  μας προμηθεύει δε με κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά πάνω στους μεγαλύτερους παραγωγούς και καταναλωτές πετρελαίου καθώς και πάνω στα μεγαλύτερα παγκόσμια αποθέματα του μαύρου χρυσού.

www.ft.com/cms/s/74bf31bc-992a-11dc-bb45-0000779fd2ac,Authorised=false.html

Όπως μπορεί να δει εύκολα κάποιος, οι ΗΠΑ αποτελούν τον μεγαλύτερο παγκόσμιο καταναλωτή πετρελαίου με μερίδιο 24%. Στην δεύτερη θέση η Κίνα με 9.3%. Γίνεται αμέσως σαφές ότι αν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου βυθιστεί σε ύφεση, δεν είναι δυνατόν αυτό να μην έχει μια ανασχετική επίδραση στην εξέλιξη των τιμών του πετρελαίου. Τώρα γιατί η αγορά μέχρι τώρα φαίνεται να αγνοεί έναν τέτοιον παράγοντα δεν είναι σαφές...ίσως γιατί υπάρχουν οι εκτιμήσεις ότι η αύξηση της ζήτησης από Κίνα και Ινδία θα υπερνικήσει, ίσως γιατί προσδοκούν περαιτέρω αποδυνάμωση του δολλαρίου, ίσως γιατί η παγκόσμια ρευστότητα βρήκε στα εμπορεύματα έναν επενδυτικό λιμένα...

Η ουσία είναι πάντως ότι μια διόρθωση του πετρελαίου είναι κάτι παραπάνω απο καλοδεχούμενη. Όχι βέβαια ότι αποτελεί χρηματοοικονομική πανάκεια, αλλά τουλάχιστον αν καταπαύσει λιγό ο πληθωρισμός ίσως να αποφύγουμε τυχόν αυξήσεις των επιτοκίων. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, ειδικά για χώρες και τραπεζοκίνητα χρηματιστήρια όπως το ελληνικό, διότι αν αντιθέτως αυξηθεί -ακόμα περισσότερο,- το κόστος του χρήματος, οι τράπεζες θα βρεθούν στην δυσάρεστη θέση να μετακυλίσουν ένα μέρος του κόστους τους στους δανειζόμενους κινδυνεύοντας έτσι να αυξήσουν τις επισφάλειες (που ήδη λόγω πληθωρισμού πολλά νοικοκυριά πιέζονται βλέποντας τον πραγματικό πλούτο τους να φθίνει).

Τουλάχιστον σήμερα τα νέα από το μέτωπο του πετρελαίου φαίνονται θετικά. Oι κινέζοι επιτέλους φιλοτιμήθηκαν να αυξήσουν την τιμής της αμόλυβδης κατά 18% (δεν έχουν ελεύθερη αγορά εκεί...)

www.capital.gr/news.asp

Αξιολογήστε το άρθρο 
15 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<5678910111213>Τελευταία»

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις