Nastybishop
1578 αναγνώστες
63 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008
21:52

Λοιπόν τα πράγματα έχουν ως εξής:

α) Σκάει η φούσκα στην αμερικάνικη αγορά ακινήτων με δυσμενείς συνέπειες σε αξιογραφα τα οποία βασίζονταν σε στεγαστικά δάνεια.

β) Η πτώση της τιμής αυτών των αξιόγραφων εξαϋλώνει την κεφαλαιακή επάρκεια πολλών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, αφού πλέον έχουν δυσανάλογο ενεργητικό σε σχέση με τις υποχρεώσεις τους.

γ) Η χειροτέρευση της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών "πνίγει" τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

δ) Τα διάφορα χρηματοοικονομικά ιδρύματα προσπαθούν να πουλήσουν τα "τοξικά" αξιόγραφα προσπαθώντας απεγνωσμένα να βελτιώσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια. Η υπερβολική προσφορά όμως αυτών χαρτιών οδηγεί σε περαιτέρω πτώση της αξίας τους.

ε) Πάμε στο β) πάλι και φτου από την αρχή...

 

Το σχέδιο της αμερικάνικης κυβέρνησης συνίσταται στο να εξαγοράσει όλα αυτά τα χαρτιά (που άπαντες τα αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι) έτσι ώστε να δώσει μια ανάσα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Το σχέδιο έτυχε σπουδαίας υποδοχής την προηγούμενη Παρασκευή αλλά όπως αναμενόταν αναδύθηκαν και αρκετές επικρίσεις. Πολλοί έγραψαν ότι με αυτό τον τρόπο κοινωνικοποιούνται οι ζημιές, βλέπετε δεν είναι μόνο ο έλληνας φορολογούμενος που πληρώνει την νύφη., ενώ αρκετοί άλλοι πιο εμφαντικά χαρακτήρισαν το σχέδιο cash for trash...πεταμένα λεφτά δηλαδή που δεν πρόκειται να φέρουν καμμία ουσιαστική αλλαγή.

 

Η δικία μου η γνώμη δεν είναι τόσο μηδενιστική....Αρχικά θα συμφωνήσω στα περί κοινωνικοποιήσης των ζημιών, αλλά από την άλλη αν η οικονομία βυθιστεί σε βαθειά ύφεση, πάλι οι επιπτώσεις δεν θα είναι κοινωνικές; Φορολογούμενοι δεν θα χάσουν τις δουλείες και τα σπίτια τους; Συνταξιοδοτικά ταμεία με μεγάλη έκθεση στις κεφαλαιαγορές δεν θα κινδυνεύσουν; και πάει λέγοντας...

 

Οντας έμφυτα αισιόδοξος, θα ψάξω να βρω τα θετικά σημεία του σχεδίου. Νομίζω το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι τα επονομαζόμενα και τοξικά ομόλογα δεν έχουν αναγκαστικά μηδενική αξία. Πράγματι η αγορά, βρισκόμενη σε κατάσταση πλήρους πανικού και σύγχυσης, αδυνατεί να τα τιμολογήσει σωστά. Γιατί κανείς ιδιώτης δεν είναι διατεθείμενος να αναλάβει το όποιο ρίσκο περικλείουν. ...Εδώ παρεμβαίνει το κράτος δημιουργώντας μια δεξαμενή ομολόγων και αναλαμβάνοντας το συνολικό ρίσκο (risk pooling).

 

Το κλειδί; Η αγορά ακινήτων. Αν ισορροπήσει και βελτιωθούν κάπως τα πράγματα, τότε κάποια από αυτά τα αξιόγραφα θα αρχίσουν να αποκτούν αξία. Τα λεφτά των φορολογούμενων δεν θα έχουν χαθεί τελείως (άλλωστε φαντάζομαι ότι όλα αυτά θα εξαγοραστούν σε πολύ χαμηλές τιμές), οι τράπεζες θα έχουν ανακτήσει κάπως την κεφαλαιακή τους επάρκεια και η παρτίδα θα έχει σωθεί στο παρατσακ.

Αλληγορικό παράδειγμα: Σκεφτείτε κάποιος να γεμίσει ένα καλάθι με σαπακόχαρτα τύπου: ΛΑΝΕΤ, ΕΝΚΛΩ, ΑΛΤΕΚ, ΑΤΕΡΜ, ΠΕΤΖΚ, ΚΥΡΜ κτλ. με την ελπίδα ότι η αξία του καλαθιού αυτού δεν είναι και μηδέν...

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
1658 αναγνώστες
52 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008
11:55

  Η τεράστια ακίνητη περιουσία της μονής βατοπεδίου είναι εδώ και καιρό κάτι ευρέως γνωστό, όπως και η συμμετοχή της στο μετοχολόγιο της ΜΙΓ (δυστυχώς όμως για τους υπόλοιπους μέτοχους, οι προσευχές των Αγιων Πατέρων δεν έχουν αποδώσει ακόμα...), όπως είναι γνωστές και οι πνευματικές και όχι μόνο σχέσεις της μονής με σημαντικό μέρος της αθηναϊκής ελίτ (τι elite δηλαδή....ευφημισμός είναι η λέξη). Εγώ μόνο, προσωπικά γνωρίζω κορυφαίο δικαστικό που συχνά πυκνά επισκέπτεται την μονή για πνευματική καθοδήγηση. Από ότι φαίνεται λοιπόν η "ελιτ" δεν αρκείται μόνο στην πνευματική καθοδήγηση αλλά και σε πολλές άλλες πιο επίγειες business διότι η τεράστια ακίνητη περιουσία απαιτεί και την ανάλογη διαχείριση. Και πράγματι από όσο διαβάζω σε σχετικό άρθρο της ελευθεροτυπίας σήμερα οι Πατέρες δείχνουν αξιοζήλευτες ικανότητες:

www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=41207144,49228520,55029864,71178728

 

 Πράγματι αν ήταν εισηγμένη η μονή θα έγραφε τεράστια κέρδη από επανεκτιμήσεις ακινήτων σε εύλογη αξία και άλλες κεφαλαιακές υπεραξίες, χαμηλότερους φόρους λόγω ευνοΪκής φορολογικής μεταχείρισης κτλ (το μόνο αγκάθι στον ισολογισμό θα ήταν αυτές οι θεοκατάρατες μετοχές της ΜΙΓ, αλλά δεν βαριέσαι ο θεός είναι μεγάλος...)

Τα βλέπετε κύριοι της ΕΥΠΡΟ και της ΠΕΑ; Δεν πάτε για κανένα "μεταπτυχιακό" στη μονή μπας και δούνε άσπρη μέρα οι τρισμοιροι μέτοχοι σας, που το σβέρκο τους είναι σαν σημαία του ολυμπιακού από την σφαλιάρα;

Το πιο ενοχλητικό όμως από όλα είναι η πρόλευση της περιουσίας αυτής. Διότι καλή και άγια η σωστή διαχείριση, αλλά πόθεν έσχες;

 'Ένας θεός ξέρει...θα σου απαντήσουν οι πατέρες, αφου η ιδιοκτησιακή πρόλευση πολλών ακινήτων χάνεται στα βάθη των αιώνων....γυρνάμε πίσω, πολύ πίσω σε εκείνους τους παλιούς καλούς καιρούς της βυζαντινής αυτοκρατόριας, των μετέπειτα οθωμανικών διαταγμάτων και της ευνοϊκής σουλτανικής μεταχείρισης. Από εκείνους τους καιρούς η μονή και γενικότερα η εκκλήσία έχτιζε πετραδάκι πετραδάκι την περιουσία της. Ως που ήρθε το κακό νεοσύστατο ελληνικό κράτος να τις βάλει χέρι: Δείτε τι παράπονο έβγαζε σε παλαιότερη δήλωση του ο κύριος Πυλαρινός:

 

 "Από τα 257 στρέμματα που έχουμε στη Βουλιαγμένη, τα 238 είναι δεσμευμένα από τον δήμο και δεν μπορούν να αξιοποιηθούν. Ολόκληρη η Βουλιαγμένη ανήκε κάποτε στην Εκκλησία. Ο,τι έχει πολεοδομηθεί έγινε με παραχώρηση δικών μας εκκλησιαστικών περιουσιακών στοιχείων. Δρόμοι, πλατείες, παιδικές χαρές και δεν είναι μόνο αυτά. Το Πανεπιστήμιο, η Ακαδημία, η Βιβλιοθήκη, το Οφθαλμιατρείο, ο Ευαγγελισμός, το Νίμιτς είναι μερικά από τα δημόσια κτίρια που παραχωρήθηκαν από την Εκκλησία. Ολόκληρες περιοχές, όπως το Γουδί, το Πέραμα, η Καισαριανή, ήταν της Εκκλησίας, το μισό Κολωνάκι που καταπατήθηκε, ο Καρέας που είναι δάσος και δεν μπορούμε να βάλουμε ούτε ένα παγκάκι"

 Η μισή Αθήνα δηλαδή!!! Μην ρωτήσω τώρα που τα βρήκατε όλα αυτά;; Ξέρω, ξέρω να ναι καλά ο σουλτάνος...

Όμως ο Πυλαρινός έχει κάποιο δίκιο στο ότι το κακό κράτος έβαλε χέρι σε αυτή την περιουσία, όχι όμως δίχως αντάλλαγμα, το αντάλλαγμα από όσο γνωρίζω (και ας με διορθώσει κάποιος αν κάνω λάθος) ήταν να πληρώνει το ελληνικό κράτος τους μισθούς των ιερωμένων εσάει (στον αιώνα τον άπαντο) συν κάποιες φοροελαφρύνσεις.

Αρα συνοψιζουμε:

1) Άριστη διαχείριση χαρτοφυλακίου

2) Ευνοϊκή φορολογική μεταχείρηση

3) Χαμηλά λειτουργικά έξοδα (είπαμε τους μισθούς τους πληρώνει άλλος..)

εισαχθείτε στο χαα τώρα!

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
24 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1405 αναγνώστες
34 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008
22:04

Χτες την Παρασκευή βρέθηκα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, για να παρακολουθήσω την Μήδεια του Α. Βασίλιεφ. Μια πολλά υποσχόμενη αυγουστιάτικη βραδιά που όμως εξελίχθηκε σε μια αρκετά δυσάρεστη εμπειρία. Και αυτό λόγω του ότι είχα την ατυχία να παρακολουθήσω την παράσταση συντροφιά με το πιο απαράδεκτο,  αγενές και απολίτιστο ακροατήριο που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στα μάρμαρα του αρχαίου θεάτρου.

Για την παράσταση δεν έχω πολλά να πω. Ηταν μια νεωτερίστικη εκδοχή του αρχαίου δράματος, με πολλά μοντέρνα στοιχεία που ενδέχεται να ξενίσουν, έως και να σοκάρουν τους αντιπαθούντες των καινοτομικών ιδεών. Βέβαια το ότι μια ιδέα είναι καινοτομική, δεν σημαίνει ότι είναι και καλή. Άλλωστε και εγω ομολογώ ότι πολλά πράγματα δεν μου άρεσαν...όπως η περίεργη σκηνή που είχε στηθεί (ρωμαική αρένα μου είπαν ότι παρίστανε, εμένα τσίρκο μου θύμιζε.) ή η χρήση των μπουζουκιών αλά ρεμπετάδικου ή τα περίεργα κουστούμια (ο Κρέοντας και ο Ιάσονας ήταν ντυμένοι κάτι σαν τσολιάδες ή κάτι άλλο παρόμοιο τελοσπάντων που δεν αντελήφθη).

Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν δικαιολογεί την κάφρική συμπεριφορα του κοινού που δεν δίστασε να γιουχάρει σαν να βρίσκεται σε γήπεδο, να πετάει χλευαστικές ατάκες και προσβολές, μέχρι και να βρίζει.  Δεν νομίζω ότι έχει συμβεί ποτέ αυτό ξανά στο αρχαίο θέατρο, ήταν κάτι το πρωτόγνωρο, μια πρώτου μεγέθους βεβήλωση ενός ιερού για την ελληνική ιστορία χώρου...

Και ύστερα κανένας σεβασμός απέναντι στους ανθρώπους; Σάμπως είναι κανένας τυχαίος ο Βασίλιεφ (κάντε μια αναζήτηση στο google να δείτε ποιός είναι...) ή μήπως η Λυδία Κονιόρδου; Ακόμα και αν αυτή η παράσταση ήταν μια ατυχής έμπνευση, η ιστορία τους και το βιογραφικό τους δεν αξίζει μια αξιοπρεπή συμπεριφορά; Αλλά και οι υπόλοιποι ηθοποιοί; Έχετε μιλήσει ποτέ σας σε κοινό να διαπιστώσετε τι είδους εμπειρία; Εγώ τυγχάνει να χρειάζεται να το κάνω σύχνα πυκνά και σας προσυπογραφώ το πόσο ευάλωτος είσαι εκείνη την στιγμή...το πως ακόμα και ένα "ύποπτο" μειδίαμα σου προκαλεί κρύο ιδρώτα...φανταστείτε η απροκάλυπτη χλεύη!

Αλλά ας μην επιχειρηματολογώ άλλο για τα αυτονοήτα. Ειλικρινά λυπάμαι για αυτούς που χτές το βράδυ, απέδειξαν περίτρανα πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο τους. Σήμερα το βράδυ (16-8-2008) θα λάβει χώρα η δεύτερη παράσταση, ελπίζω να μην συμβούν τα ίδια ξανά.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
18 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1203 αναγνώστες
6 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2008
17:01

Στην πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του που σας παραθετώ

www.ted.com/index.php/talks/amory_lovins_on_winning_the_oil_endgame.html

ο Amory Lovins, δανείζεται μια σκακιστική φράση για να μας περιγράψει πως μπορούν οι ΗΠΑ μέσω ενός φιλικού στην οικονομική ανάπτυξη και το εμπόριο σχεδιασμο να απεξαρτητοποιηθούν πλήρως από το πετρέλαιο μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Αυτή η μετάβαση μπορεί να γίνει με ομαλό τρόπο, υιοθετώντας έξυπνους και καινοτομικούς τρόπους με τους οποιούς μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματική η κατανάλωση πετρελαίου (λιγότερο πετρέλαιο - ίδια απόδοση), αντικαθιστώντας το πετρέλαιο με  άλλες εναλλακτικές πηγές ενέργειας όπως το φυσικό αέριο, τα βιοκαύσιμα, το υδρογόνο κτλ.

Τι το καινούργιο προσθέτουν οι ιδέες του Lovins;

Μα το ότι η μετάβαση σε έναν ελεύθερο από πετρέλαιο κόσμο δεν είναι ανάγκη να γίνει με βίαιο και οικονομικά δυσάρεστο τρόπο, ούτε δια μέσου ακραίων κρίσεων που θα τεστάρουν τις αντοχές του συστήματος αλλά ακολουθώντας πιο ομαλά μονοπάτια, εκμεταλλευόμενοι το μεγάλυτερο όπλο μας την ευελιξία της σκέψης και της πράξης.

Αυτά τα ολίγα από εμένα....παραθέτω επίσης και τον σύνδεσμο του ιστότοπου του συγγραφέα όπου μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το βιβλίο του σε μορφή pdf.

www.oilendgame.com/ReadTheBook.html

Αξιολογήστε το άρθρο 
12 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1105 αναγνώστες
9 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008
10:00

Ανοίγω το πρωι το κεντρικό θέμα του capital πάνω στα μέτρα-σωσίβια του Αλογοσκούφη για την οικονομία και -ω τι έκπληξη!-...

μέτρο 1ο: Αύξηση των φόρων

μέτρο 2ο: Αύξηση των φόρων

μέτρο 3ο: Αύξηση των φορων

......

μέτρο 100ο: μην λέμε πάλι τα ίδια...

Αναρωτιέμαι τώρα, αν ας πούμε με ένα μαγικό ραβδάκι αν τοποθετούσαμε για υπουργό οικονομικών τον κυρ μήτσο τον κρεοπωλη ή την κυρά αγλαϊα την γειτόνισσα, τι διαφορετικό - ή για να το θέσω αλλιώς- τι λιγότερο θα έκαναν; Εκεί λοιπόν εξαντλείται η πολιτική φαντασία της υπάρχουσας κυβέρνησης; Αντε να βάλουμε κανά φόρο ή να πουλήσουμε κανά λιμάνι, μπας και καλύψουμε τις τρύπες του προϋπολογισμού;

ΤΟΛΜΗ ΜΗΔΕΝ

ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΗΔΕΝ

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΗΔΕΝ

ΡΗΞΗ ΜΗΔΕΝ

Και για να μην μένουμε μόνο στην παθητική επίκριση, ας προτείνουμε κάτι, ποιά διαφορετική κατεύθυνση θα μπορούσε να έχει πάρει μια κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια. Στο βιβλίο του "Ο πλουτος και η φτώχεια των εθνών" ο D.Landes μας δίνει ένα μπούσουλα αναφορικά με του που πρέπει να κινηθεί ένα έθνος το οποίο επιδιώκει την οικονομική ανάπτυξη (αυτό δεν επιδιώκουμε ή κάνω λάθος;):

α) Έμφαση στην έρευνα και ανάπτυξη καινοτομικών τεχνολογιών που βελτιώνουν την παραγωγή.

β) Διάχυση της παραπάνω γνώσης στα στρώματα του πληθυσμού μέσω της τυπικής εκπαίδευσης και της κατάρτισης μέσω της πράξης (learning by doing).

γ) Aξιοκρατία. Πάταξη της ευνοιοκρατίας, που αλλοιώνει τα κίνητρα.

δ) Ενθάρρυνση της πρωτοβουλίας και του ανταγωνισμού, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

ε) Ανταποδοτικά κίνητρα. Οποιος δουλεύει σκληρά και αποτελεσματικά πρέπει να αμοίβεται αδρά και αντιστρόφως.

 

Θα μου πείτε τώρα. Μα αυτά είναι γενικά πράγματα και συν τοις άλλοις θέλουν χρόνο για να εφαρμοστούν και να αποδώσουν. Κι όμως! Πολύ εύκολα, αυτές οι γενικές προτάσεις μετατρέπονται σε συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές που αν μη τι άλλο μετά από τόσα χρόνια διακυβέρνησης θα είχαν αποδώσει (όχι ότι τώρα είναι αργά), αρκεί να έχεις φαντασία να τα συλλάβεις και τόλμη να τα εφαρμόσεις, ειδάλλως.....απλά αυξάνεις τους φόρους....

Αξιολογήστε το άρθρο 
16 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<456789101112>Τελευταία»

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις