Nastybishop
1502 αναγνώστες
42 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008
20:46

Την προηγούμενη εβδομάδα έτυχε να βρεθώ στο σύνταγμα εν μέσω κινητοποιήσεων. Το κλίμα ως συνήθως ήταν τεταμένο, μύριζε μπαρούτι αλλά ευτυχώς εκείνη την ημέρα σοβαρά επεισόδια δεν έγιναν. Κάτι μικροσυμπλοκές, μερικά μπινελίκια, άντε και λίγο δακρυγόνο...Στην πρώτη γραμμή του πυρός, λίγες δεκάδες μέτρα από την είσοδο της βουλής, ήταν μια παρέα από πιτσιρικάδες ηλικίας από 13-16 χρονών που πέταγαν πορτοκάλια στα ματ και τους προκαλούσαν.

Σε μια στιγμή μια γυναίκα πλησίασε τα παιδιά και τους έβαλε τις φωνές. Δεν ξέρω πως, αλλά μου κάθησε στο μυαλό ότι ήταν δασκάλα, ίσως επειδή μου θύμισε μια δασκάλα που είχα στο δημοτικό που ακόμα δεν την έχω ξεχάσει αλλα δεν έχει και σημασία, πλησιάσα λοιπόν λίγο πιο κοντά για να ακούσω. Ηταν θυμωμένη, είχε μπει μπροστά στον όχλο των πιτσιρικάδων και τους φώναζε: "Είναι ντροπή αυτό που κάνετε", "Θα πουν ότι είστε αλήτες.", "Έτσι φέρονται μόνο οι αλήτες, εσείς δεν είστε αυτό" ήταν κάποια από τα λόγια της που έπιασε το αυτί μου. Υστερα χαμήλωσε τον τόνο της φωνής της, τους είπε ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι να διαμαρτυρηθούν, κάθησε κάτω στο πεζοδρομίο και ζήτησε να κάτσουν δίπλα της. Κάποια παιδιά την άκουσαν και έκατσαν, κάποια άλλα πήγαν λίγο πιο πέρα και συνέχισαν τον κλεφτοπόλεμο...

Ντράπηκα λίγο...τόσοι ενήλικοι ήμασταν εκεί και κανένας μας δεν βρήκε το θάρρος να κάνει το αυτονοήτο παρά μόνο εκείνη η δασκάλα.

 

Εγώ θρήσκος δεν είμαι, όποιος διαβάζει το blog το 'χει πάρει πρέφα. Όμως δίκαιος θέλω να είμαι και πρέπει να παραδεχτώ ότι μέσα στους κόλπους της εκκλησίας ενίοτε ανακαλύπτεις ανθρώπους διαμάντια. Σαν αυτόν τον νεαρό παπά της ενορίας μου. Μονίμως με χαμηλωμένα τα μάτια, ευγενικός, ακούραστος, ίσως επειδή είναι νέος...Πριν λίγο καιρό λοιπόν που έκανε το ντεμπούτο του ο παπά-πιτσιρίκος (27 χρονών μου είπαν ότι είναι) είχε την ατυχία να επισκεφθεί την εκκλησία ένα σχολείο. Μπάχαλο κανονικό, φωνάζανε, γελάγανε τα παιδιά...λογικό είναι, παιδιά είναι, να ξεχυθούν στις αλάνες θέλουν, όχι να ακούνε τα αλληλουια...Σταματάει λοιπόν ο παπάς την λειτουργία και λέει: "Παιδιά είναι η πρώτη μου λειτουργία. Αφήστε με να την χαρώ και θα την χαρείτε και εσείς". Φιλοτιμήθηκε, ως δια μαγείας, το παιδομάνι κουτσά στραβά βγήκε και η λειτουργία!

Γιατί λοιπόν αναφέρω αυτά τα παραδείγματα; Γιατί αναρωτιέμαι...Αναρωτιέμαι αν ανάμεσα στο δίπολο του συντηρητισμού που απαξιώνει τα παιδιά ως γενιά του playstation και του φραπέ (που συνάμα τα εξαγριώνει, γιατί αν είσαι νέος και το αίμα σου βράζει, σου την δίνει να σε αποκαλεί "γενιά του playstation" ένα μάτσο γραβατόβλακες που οι ίδιοι ανέδειξαν τον πρωθυπουργό του playstation) και το γλοιώδης λαζοπουλικό "τα παιδιά έχουν πάντα δίκιο" υπάρχει μια ενδιάμεση προσέγγιση πιο προσγειωμένη, πιο λελογισμένη, πιο γόνιμη αν θέλετε. Μια προσέγγιση που να συνδυάζει την αυστηρότητα μαζί με την στοργή, τον πατρικό τόνο που ποτέ δεν γίνεται πατερναλιστικός, την φροντίδα και την έγνοια που όμως δεν καλομαθαίνει, την ελευθερία που βάζει ταυτόχρονα όρια στην ασυδοσία, την τιμωρία που δεν έχει σκοπό να τιμωρήσει αλλά να διδάξει...Αναρωτιέμαι λοιπόν αν μια τέτοια προσέγγιση δύναται να υπάρξει μπας και συρρικνωθεί αυτό το άτιμο το χάσμα των γενεών....

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
28 ψήφοι

 Εκτύπωση
1407 αναγνώστες
70 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008
03:56

Οι παρακάτω θέσεις είναι στην κυριολεξία ασύλληπτης σκακιστικής ομορφιάς...σας ζητώ να ψάξετε και στις δύο περιπτώσεις μια κίνηση, μια κίνηση τόσο θεαματική και θανατηφόρα που οι αντίπαλοι μπορούν να εγκαταλείψουν αμέσως!

 

Παίζει ο μαύρος, πρέπει να βρει κάτι πολύ ισχυρό να τελειώσει την παρτίδα άμεσα διότι αλλιώς την έβαψε!

 

 

Παίζει ο λευκός. Ψάχνουμε στην κυριολεξία μια απίστευτη κίνηση!! Τέτοιες πνευματικές εμπνεύσεις είναι που σε κάνουν να λατρέψεις αυτό το παιχνίδι!

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
13 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
999 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008
14:00

 

 

 

 

Μου το έστειλαν σε mail, δυστυχώς δεν ανεφέρεται ο δημιουργός αυτού του ωραίου φωτορομάντζου να τον μνημονεύσω.

Αξιολογήστε το άρθρο 
23 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
829 αναγνώστες
20 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008
16:58

Ο Mark Evgenievich Taimanov είχε δύο μεγάλες αγάπες: το σκάκι και την μουσική. Το πως τα κατάφερε όχι μόνο να συνδυάσει δύο τόσο απαιτητικές ασχολίες, αλλά ταυτόχρονα να διακρίθει σε πολύ υψηλό επίπεδο και στις δυο είναι άξιο θαυμασμού. Υποψήφιος διεκδικητής του παγκοσμίου θρόνου στο σκάκι και πιανίστας διεθνους κλάσης, δεν είναι ιδιότητες που τις συναντάς κάθε μέρα...πόσο μάλλον όταν αναφέρονται στο ίδιο άτομο!

 

Το 1971 όμως έμελλε να είναι μια σημαδιακή χρονία για αυτόν τον πολυτάλαντο άνθρωπο, όταν η κλήρωση τον έστειλε να αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο σκακιστικό ταλέντο όλων των εποχών, Bobby Fisher, για τα προκριματικά του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Ο Fisher στην κυριολεξία συνέτριψε τον Taimanov 6-0, ένα σκορ  αδιανοήτο για τέτοιο επίπεδο και ειδικά εις βάρος ενός σοβιετικού grandmaster. Η ΕΣΣΔ εκείνη την εποχή έδινε μεγάλη έμφαση στην προπαγάνδα μέσω του αθλητισμού και η εξευτελιστική ήττα του Taimanov δεν άρεσε καθόλου σε υψηλά ιστάμενους του κόμματος.

 

Πολλά χρόνια αργότερα διηγήται ο ίδιος σε συνέντευξη του:

"Οι κυρώσεις της Σοβιετικής κυβέρνησης ήταν αυστηρές. Μου στέρησαν τα πολιτικά μου δικαιώματα και διέκοψαν τον μισθό μου (η ιδιότητα του γκραν μετρ στην ΕΣΣΔ συνοδευόταν με την παραχώρηση ισόβιου μισθού). Μου απαγόρεψαν να ταξιδεύω στο εξωτερικό και με λογόκριναν. Ήταν ανεπίτρεπτο για τις αρχές, ένας σοβιετικός γκραν μετρ να χάσει με τέτοιον τρόπο από έναν Αμερικανό, χωρίς πολιτική εξήγηση. Για αυτό το λόγο έγινα αντικείμενο συκοφαντιών και κατηγορήθηκα, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ότι διάβαζα στα κρυφά βιβλία του Solzhenitsin. Ημουν εκτός κοινωνίας για δύο ολόκληρα χρόνια. Τότε ήταν και η περίοδος που χώρισα με την πρώτη γυναίκα μου, Lyubob Bruk"

Tι είχε συμβεί όμως σε αυτό το περιβοήτο ματς που στοίχισε τόσα πολλά στον Μark Taimanov; Αξίζε τόσο βαριά ήττα; Ο ίδιος ο Fisher, παραδέχτηκε πως όχι. Η κρίσιμη παρτίδα ήταν η τρίτη. Ο Taimanov έχανε ήδη 2-0 αλλά στο τρίτο παιχνίδι κατάφερε να βγάλει σημαντικό πλεονέκτημα, η νίκη που ίσως ανέτρεπε την ισορροπία ήταν κοντά. Ιδού η κρίσιμη θέση:

 

Ο λευκός έχει πλεονέκτημα, ενώ η απλή κίνηση Qh3 φαντάζει με την πρώτη ματιά πολύ ισχυρή. Ας ακούσουμε τον ίδιο τον πρωταγωνιστή να περιγράφει τις σκέψεις του:

 

 

"Θυμάμαι ότι εκείνη την στιγμή ένιωσα μια αληθινή έκσταση από την πάλη. Εκτίμησα την θέση μου ως καθαρά πλεονεκτική, ενώ η κίνηση 20.Qh3 φαινόταν να μου δίνει την πρωτοβουλία…..η απογοήτευση όμως άρχιζε να έρχεται από την στιγμή που ξεκίνησα να μετράω βαριάντες….Δεν μπορούσα να βρώ ένα ξεκάθαρο δρόμο προς την νίκη. Ήταν απίστευτο! Όλη μου η κατανόηση πάνω στο σκάκι, όλη μου η εμπειρία, όλο μου το ταλέντο έδειχνε ότι αυτή η θέση είναι κερδισμένη. Όμως ένα ξεκάθαρο δρόμο προς την νίκη δεν μπορούσα να βρω! Και εδώ ήμουν, το παραδέχομαι, σε μια κατάσταση απελπισίας. -"Τι είναι αυτός ο Φίσερ; Είναι άτρωτος ή μάγος; Ξεκίνηση πάλι να υπολογίζω την κίνηση Qh3, μελετώντας δεκάδες βαριάντες, αλλά χωρίς επιτυχία, Και ο χρόνος κυλούσε...είχα σκεφθεί 72 ολόκληρα λεπτά σε αυτή τη θέση! Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα σκεφθεί τόσο πολύ για μια κίνηση. Και ύστερα απλά έσπασα ψυχολογικά. Η ενέργεια μου τελείωσε, ήρθε η απάθεια, τίποτε δεν έβγαζε νοήμα και απλά έκανα την πρώτη κίνηση που μου ήρθε στο μυαλό, η οποία φυσικά έχανε την παρτίδα"

 

Για την ιστορία η κίνηση που παίχθηκε ήταν 20.Νf3

 

Xωρίς ψυχικά αποθέματα και πλήρως αποκαρδιωμένος ο Taimanov έχασε και τα υπόλοιπα τρία παιχνίδια του ματς. Ο Fisher συνέχισε την φρενήρη πορεία του μέχρι τον παγκόσμιο τίτλο, ενώ οι δύσκολες μέρες μόλις είχαν αρχίσει για τον αντίπαλο του.

 

 

Mark Taimanov σε ντουέτο με την επίσης ταλαντούχα γυναίκα του, L.Bruk

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
15 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1496 αναγνώστες
57 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008
18:42

Σε όλα τα παιχνίδια στρατηγικής η ψυχολογία πολλές φορές μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο. Μια διάσημη παρτίδα η οποία αναδεικνύει τον παράγοντα ψυχολογία είναι αυτή που παίχτηκε μεταξύ του πανίσχυρου Σοβιετικού παγκόσμιου πρωταθλητή Anatoly Karpov και του βρετανού grandmaster Anthony Miles με νικητή τον δεύτερο. Ο Miles εκείνη την εποχή ήταν ένας από τους ισχυρότερους Βρετανούς παίκτες, παρόλα αυτά η διαφορά μεταξύ αγγλικού και σοβιετικού σκακιού ήταν τόσο χαοτική που η νίκη του και ο τρόπος με τον οποίον επιτεύχθη δημιουργήσε αίσθηση.

Ο Τοny Miles, τεράστιο ταλέντο του βρετανικού σκακιού, αν πέρναγε λιγότερο χρόνο στις πάμπ ίσως είχε καταφέρει περισσότερα.

 

Δεν πρόκειται να αναλύσω την παρτίδα σε βάθος (άλλωστε δεν πρόκειται να την διαβάσει και κανείς...το πολύ πολύ ο usound....). Aλλά θα δείξω 2-3 κομβικά σημεία της,

Λευκος: Κarpov

Mαύρος: Μiles

1.e4 a6 (διάγραμμα)

 

 

Κεραυνός εν αιθρία! Ο Miles τολμάει να παίξει ένα καφενειακού τύπου ανοιγμα, την άμυνα του Αγίου Γεωργίου, εναντίον της Σοβιετικής υπολογιστικής μηχανής! Το άνοιγμα αυτό θεωρείται εντελώς ανορθόδοξο και υποδέεστερο γιατί παραβιάζει βασικούς κανόνες της θεωρίας ανοιγμάτων. Ο Ρώσος πρωταθλητής φρόντισε να παραμείνει ατάραχος όταν είδε αυτή την κίνηση, όχι όμως οι θεατές που μαζεύτηκαν γρήγορα πάνω από το τραπέζι. Ο Miles είπε αργότερα: "Κάποιοι θεατές επνιγάν το γέλιο τους...είχα αρχίσει να νιώθω αμήχανα!".

 

Γιατί όμως ο Miles επέλεξε ένα τέτοιο άνοιγμα; Αρχικά ήθελε να αιφνιδιάσει τον Ρώσο. Να τον βγάλει από τα νερά του. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Υπάρχει και κάτι παραπάνω.

2.d4 b5 3.Nf3 Bb7 4.Bd3 Nf6 5.Qe2 e6 6.a4 c5 7.dxc5 Bxc5 8.Nbd2 b4 9.e5 Nd5 (διάγραμμα)


Παρόλο που η άμυνα του αγιου Γεωργίου θεωρείται υποδέεστερο άνοιγμα, η θέση που έβγαλε ο μαύρος δεν είναι και τόσο άσχημη. Πρέπει να προσέξει βέβαια την επίθεση του λευκού στην δεξιά πλευρά (που θα ξεσπάσει σε λίγο), αλλά σε γενικές γραμμές είναι οκ.

10.Ne4 Be7 11.0-0 Nc6 12.Bd2 Qc7 13.c4 bxc3 14.Nxc3 Nxc3 15.Bxc3 Nb4 16.Bxb4 Bxb4 17.Rac1 Qb6 18.Be4 0-0 19.Ng5 h6 (διάγραμμα)

 

Και εδώ λοιπόν ο Karpov πατάει την μπανανόφλουδα! Στη θέση αυτή έπαιξε 20. Ah7+. Η επίθεση του είναι πολύ βεβιασμένη και σηματοδοτεί την αρχή του τέλους. Πολύ καλύτερο ήταν το 20.Αxb7 Bxb7 21. Qe4. Τι είχε συμβεί; Ο Κarpov, μάλλον εκνευρισμένος από την υποτιμητική επιλογή του ανοίγματος, ένιωθε υποχρεωμένος να κερδίσει! Έτσι έπαιξε μια κίνηση που ύπο φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπαιζε.

20.Bh7+ Kh8 21.Bb1 Be7 22.Ne4 Rac8 23.Qd3 (διάγραμμα)


 

Δεύτερη πατάτα! Με ακριβώς τον ίδιο τρόπο! Ο Karpov βάζει την βασίλισσα στην ίδια διαγώνιο με τον λευκοτετράγωνο αξιωματικό του με σκοπό να απειλήσει κάποιο ματ με Qh7 σε επόμενη κίνηση. Η απειλή του όμως είναι εντελώς μάταιη και όχι μόνο αυτό αλλά χάνει και ένα κρίσιμο πιονάκι. Ο μαύρος δε απολαμβάνει ήδη το πλεονέκτημα του ζεύγους των αξιωματικών και εδραίωνει την υπεροχή του στο κέντρο και στην αριστερή πτέρυγα όσο ο λευκός προσπαθεί ντε και καλά να τιμωρήσει με ματ την αυθάδεια του μαύρου στο άνοιγμα.

 

Αφού λοιπόν κάθε επίθεση του λευκού αποκρούσθηκε επιτυχώς:

Rxc1 24.Rxc1 Qxb2 25.Re1 Qxe5 26.Qxd7 Bb4 27.Re3 Qd5 28.Qxd5 Bxd5 29.Nc3 Rc8 30.Ne2 (διάγραμμα)

 

Ο μαύρος έχει ένα τεχνικά κερδισμένο φινάλε γιατί:

α) έχει πιόνι πάνω

β) έχει το ζεύγος των αξιωματικών σε ανοικτή θέση

γ) Τα κομμάτια του λευκού είναι σκορποχώρι (ασυντόνιστα)

g5 31.h4 Kg7 32.hxg5 hxg5 33.Bd3 a5 34.Rg3 Kf6 35.Rg4 Bd6 36.Kf1 Be5 37.Ke1 Rh8 38.f4 gxf4 39.Nxf4 Bc6 40.Ne2 Rh1+ 41.Kd2 Rh2 42.g3 Bf3 43.Rg8 Rg2 44.Ke1 Bxe2 45.Bxe2 Rxg3 46.Ra8 Bc7 0-1

Και όντως η έκπληξη είχε γίνει!

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
16 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις